L'Arca di Noe

Ο φίλος μου ο Νίκος Ξ. αναφέρεται σήμερα στο FaceBook στον Utnapishtim.

Ο Ουτναπιστίμ, ήταν γιος του Ουμπάρα από την πόλη Σουρουππάκ, και σχετίζεται με την Ασσυριακή εκδοχή του κατακλυσμού.

Και θυμήθηκα τον θείο Δευκαλίωνα τον άντρα της θείας μου της Σοφίας, της αδελφής του πατέρα μου. Θυμήθηκα την γραβάτα που μου έλεγε όταν ήμουν μικρός, ότι θα μου έφερνε στο γάμο μου. Και γραβάτα δεν είδα, όπως και κανένα άλλο δώρο. Παντρεύτηκα ξαφνικά και ήμουν ο μόνος απ την πλευρά του γαμπρού σε έναν κατάμεστο Προφήτη Ηλία στο Παγκράτι από το σόι και ις φίλες της δικιάς μου. Δεν κάλεσα κανέναν και κανείς από τους δικούς μου δεν έμαθε για το γάμο πριν την τέλεση του.

Τέλος πάνων.

Δευκαλίων η ελληνική εκδοχή του Νόε της Βίβλου και του  Επους του Γκιλγκασμές.

Δεθκαλίων στην Ελληνική Γένεση. Στην Βιβλιοθήκη του Απολλοδώρου που  περιγράφει την ελληνική μυθολογία, ιδιαίτερα σημαντικό έργο γιατί, μαζί με τη «Θεογονία» του Ησίοδου, την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, δίνουν μια πολύ καλή και λεπτομερή εικόνα των ελληνικών μύθων για τους θεούς και τους ήρωες.

Όταν στη Θεσσαλία βασίλευε ο Δευκαλίωνας, ο Δίας αποφάσισε να καταστρέψει το γένος των ανθρώπων. Ο Δευκαλίωνας πληροφορήθηκε από τον πατέρα του, Προμηθέα, για την επερχόμενη καταστροφή και έτσι κατασκεύασε ένα πλοίο – το λες και «Κιβωτό». Εκεί, έβαλε εφόδια για να μπορέσουν να επιβιώσουν και επιβιβάστηκε μαζί με τη γυναίκα του την Πύρρα..

Κάποτε, όταν οι βροχές που έστειλε ο Δίας σταμάτησαν, το πλοίο του Δευκαλίωνα προσάραξε ή στην κορφή του Παρνασσού ή στον Άθω της Χαλκιδικής ή στο όρος Όθρυς στη Θεσσαλία. Ο Δευκαλίων και η Πύρρα αποβιβάστηκαν και έκαναν θυσία στον Φύξιο Δία. Για να αναγεννηθεί το ανθρώπινο γένος, ξεκίνησαν να πετούν πέτρες πίσω από την πλάτη τους: Ω του θαύματος, οι πέτρες που πετούσε ο Δευκαλίωνας μεταμορφώνονταν σε άνδρες, ενώ εκείνες που έριχνε η Πύρρα γίνονταν γυναίκες.

-Πύρρα!

-Λέγε τι θέλεις;

-Τίποτα. Ηθελα να δώ Πύρρα αν πήρα  όλα τα ζώα στο πλοίο.

Όχι. Ο Δευκαλίων άλλα ζώα, λέμε τώρα,  δεν πήρε μαζί.

Αυτό είναι από το άλλο πλοίο. Την κιβωτό του Νώε.

Την Arca di Noè

partirà
la nave partirà
dove arriverà
questo non si sa
sarà come l'Arca di Noè
il cane il gatto io e te
un toro è disteso sulla sabbia

Ο Αργεντίνος

Ο φίλος μου ο Νίκος Ξ. αναφέρεται σήμερα στο FaceBook στο συνέδριο «Καζαντζάκης και Λατινική Αμερική» που διοργανώνει η Biblioteca Nacional de la República Argentina και θυμήθηκα ένα χαρτί αυτής της βιβλιοθήκης που έγινε η αιτία διαφόρων κινητοποιήσεων (ενημερώσεις, αλληλγραφίες μεταξύ Υπουργείων, Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, φωτοτυπίες κλπ κλπ).

Τι είχε συμβεί:

Η βιβλιοθήκη είχε στείλει ένα έγγραφο στην πρεσβεία μας στο Μπουένος Αϊρες σχετικά με έναν αργεντινό φοιτητή που ζητούσε να βρει πληροφορίες για την Γεωργία στην Ελλάδα. Και επειδή, εκείνη την προ-προ δικτυακή εποχή δεν υπήρχε κάτι σχετικό στη βιβλιοθήκη, ζητούσαν την βοήθεια τους.

Και συντάσσει η πρεσβεία ένα διαβιβαστικό προς το Υπουργείο εξωτερικών το οποίο με την σειρά του προσθέτει τα δικά του, πριν το στείλει στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και φτάνει στη Γεωπονική Σχολή (μας) ένα πακέτο με τα συνημμένα έγγραφα, τα οποία βέβαια αναπαράγονται για ενημέρωση των εργαστηρίων. 

Φαίνεται ότι υπήρξε κάποια ανταπόκριση γιατί για μήνες ερχόντουσαν πακέτα  εγγράφων σχετικά με το θέμα. Φυσικά όπως συνέβαινε τότε κανένας δεν τα διάβαζε. Εγώ όμως που αρχειοθετούσα τα εισερχόμενα στ εργαστήριο που και που έριχνα καμια ματιά.

Και θυμάμαι κάποια απάντηση της Biblioteca Nacional de la República Argentina σχετική με το ερώτημά μας αν έμεινε ικανοποιημένος ο φοιτητής.

Και μας πληροφορούσαν ότι ο φοιτητής δεν ξαναπέρασε από εκεί…

Γκύντερ Γκρας

Γς said

14 Απριλίου, 2015 στις 03:04

83:
>Κοίτα να δεις με τον Γκύντερ Γκρας! Σήμερα το πρωί τονε σκέφτηκα και είπα τώρα που πάλι έχουν…[πέθανε]

Να μην σκέφτεσαι! Γενικώς κανέναν.

Κάθε φορά που την βλέπω στο ταμείο του σουπερμάρκετ την ρωτάω με αγωνία τι κάνει, πως είναι κλπ.

Με διαβεβαιώνει γελώντας ότι είναι εντάξει και να μην ανησυχώ ιδιαίτερα.

Κι αυτοί που μας ακούνε δεν ξέρουν το ιατρικό [+ σεισμολογικό] ιστορικό της:

Οσες φορές την έπιασε, λέει, εκείνος ο περίεργος πονοκέφαλος, έγινε σεισμός!

Σας χαιρέτησα; Δεν σας χαιρέτησα…

Γς said

13 Απριλίου, 2015 στις 09:30

203:

>ΧαίρετεΤιΚάνετεΚαλάΕυχαριστώ! :D

«Σας χαιρέτησα; Δεν σας χαιρέτησα…»

Οποιος δεν έχει συναντήσει τον Γιάννη Βογιατζή δεν ξέρει τη γλύκα της ευγενικής του όψης και ψυχής..

Τον συνάντησα πριν πολλά χρόνια. Το 1992 στα γραφεια της ΕΛΠΑ. Εποχή που ήταν στα πολύ καλλιτεχνικά επάνω του.
.
Ηταν τόσο καταδεκτικός και απλός. Μου είπε ότι ήταν εκεί για την κάρτα αυτοκινήτου της γυναίκας του και τον ρώτησα.

-Είναι κι αυτή … καλλιτέχνης, ηθοποιός , κάτι ..…
-Α, όχι! Αυτή είναι κανονικός άνθρωπος.
Μου απάντησε χαμογελώντας.

Ο προστάτης

Γς said

13 Απριλίου, 2015 στις 10:58

Καλημέρα

Ωραίο!

Και με τα πειράγματα του Α. Καρκαβίτσα θυμήθηκα τους καυγάδες ενός Ελληνα με έναν Ιταλό σ ενα ξένο πλοίο.
Kαυγάδες που κάποτε χρειάστηκε να επέμβει ο Σουηδός καπετάνιος. Επέπληξε τον Ιταλό, ίσως του έβαλε και κάποια ποινή και συμβούλεψε τον Ελληνα να μην ξαναμπλέξει σε παρόμοια και να κοιτάζει τη δουλειά του.

Τον ευχαρίστησε ο δικός μας και τον …ξαναευχαρίστησε. Και το ματάκανε σε κάθε ευκαιρία.
Κι ένα βράδυ στη γέφυρα που πάλι άρχισε να γλείφει τον «προστάτη» του, τον πιάνει ο Σουηδός και τον ξέ@εσε.
Οτι δεν το έκανε για τα μαύρα του τα μάτια, αλλά επειδή είχε δίκιο και να μην ξανά διανοηθεί να του κ@λοτρίφτεί γιατί θα του κόψει τον ποπό.

Και κλάμα ο δικός μου που έμεινε χωρίς προστάτη που τόσο τον θέλουμε πάντα εμείς οι Ελληνες.

Μολότοφ

Γς said

13 Απριλίου, 2015 στις 04:31

Και από το ένα τραπέζι στο άλλο. Από Πόρτο Εννέα, Βρωμοπούσι [Καλοπήγαδο] μεριά στον Κοπανά του Βύρωνα.

Με σανιδωμένο το γκάζι για να προλάβω και τα παιδιά μου,
Η μάλλον να προλάβουν τα κάρβουνα που είχα στο πορμπαγκάζ το αρνί που θα τρώγανε…

Και σταματάω αλαφιασμένος σε ένα βενζινάδικο και τους κάνω πάσα ένα μπουκάλι [μεγάλο] Κόκα κόλας.

-Βενζίνη [για προσάναμμα στα κάρβουνα, που είχαν φάει και τη βροχή της χρονιάς τους].

-Πόσο;
-Για ένα αρνί

Κατάλαβα ότι τρόμαξαν λίγο [Μολότοφ και τέτοια] και τους λέω:

-Γκαζάκια έχετε;
-Για πόσα;
-Τι πόσα;
-Γραφεία.

goodnight john boy

Γς said

13 Απριλίου, 2015 στις 04:14

Και βλέπω χτες τον φίλο μου τον Στέλιο ν ακούει και στο όνομα Εφέι. Κι η γυναίκα του στο Εμόου.
Η κόρη του στο Εσάι και ο ένας του γιός στο Μπιάρ.

Ετσι τους φώναζε ο βενιαμίν της οικογένειας. FA, MO, SI, BR (Μπαμπάς, μαμά, αδελφή αδελφός)

Τα φιλαράκια

Γς said

13 Απριλίου, 2015 στις 04:07

Πολλά Χριστός Ανέστη και τέτοια από φίλους και γνωστούς μου Συριζαίους αυτές τις μέρες. Και σίγουρα έχει πέσει ντιρεκτίβα.

Το έλεγα χτες σε Πασχαλιατικο τραπέζι που η πλειονότητα ήταν του κόμματος της κυράς μου: Θεούσες και θεούσοι.

Δεν έπεισα. Αντίθετα θαύμασαν την εξυπνάδα και ευστροφία του Αρχιεπισκόπου που κατόρθωσε να επαναφέρει στον δρόμο του θεού τον Τσίπρα και άλλες τέτοιες μπαρούφες.

Ντιρεκτίβα ξενρτιρεκτίβα έπιασε. Και αναμένονται και οι καρποί.
Που δεν είναι και λίγοι.

Είναι πολλά τα λεφτά λαμόγια με ράσα και μη.

Στην πάντα! Ερχεται ο Λοσάντα!
Ουπς, ο Τσίπρας!

Το κελί

Γς said

13 Απριλίου, 2015 στις 03:47

>θα φοβηθούν τους εγχώριους βαρόνους που είναι με το ένα πόδι στην στενή-7 νομά σε ένα δομά;

Ακου, «7 νομά σε ένα δομά»

Μου άρεσε.

Χριστός Ανέστη

Γς said

12 Απριλίου, 2015 στις 08:19

Καλά. Και μεγάλη φάση:

12 παρά τέταρτο άρχισε να φτάνει το μεγάλο κύμα.
Με πικ στις 12 ακριβώς.

Μερικές κροτίδες φωτοβολίδες και η ανάστροφη διαδικασία με ταχύτερους ρυθμούς,

Την κοπάνησαν όλοι.
Οσο να πεις Χριστός Ανέστη

Εγκώμια

Γς said

10 Απριλίου, 2015 στις 23:11

Και λίγο πριν αρχίσει η περιφορά ήρθε παιανίζοντας η Φιλαρμονική του Δήμου,

Συντεταγμένοι και έκαναν σημειωτόν μπρος στον Ναό.
Σταμάτησαν και την μουσική και σκύβει ο Γς στον μαέστρο με τα πολλά σιρίτια.
-Τι άλλο παίζετε;

Και που λέτε, μπροστά παπαδάκια με τα εξαπτέρυγα.
Πιο πίσω ένας με τον Σταυρό [που εκρέματο επί ξύλου της Μ. Πέμπτης]. Πιό πίσω ο Επιτάφιος. Και μετά ο καντηλανάφτης με την κολυμπήθρα.

-Που την πας τέκνο μου΄
-Μα δεν μετακομίζουμε Πάτερ μου;
[λέει το ανέκδοτο]

Ωραία ήταν.
Παλιά θυμάμαι τον Κωστάκη με την Νατάσα [πριν γίνει πρωθυπουργός] που έβγαζε όλη την περιφορά στη Ραφήνα.
Ηταν κι ο Μεσογαίας Νικόλαος.

Ναι είχε και πολύ κόσμο. Πάρα πολύ.

Και σίγουρα δεν είναι θεούσοι όλοι όσοι πάνε [πάμε] στον Επιτάφιο και την Ανάσταση στην Εκκλησία.

Είναι σύναξη. Αυτών που το «Αι γενεαί πάσαι» είναι θρήνος, εγκώμιο στο θεό μας, στους δικούς μας θεούς. Στα είδωλα που μας ενώνουν.

Οέο;

Νόμος 4000

Γς said

9 Μαρτίου, 2014 at 13:15

11:
>από πότε η θέση της χωρίστρας είναι ένδειξη τέτοιων γούστων;

Δεν ξέρω. Αλλά πάντα το μαλλί έπρεπε να ήταν περιποιημένο.

Η φίλη μου η Σούλα ήταν η κομμώτρια ενός καθόλα σεμνού "καλλιτέχνη" της εποχής εκείνης (του φιλμ «Νόμος 4000″).

-Της είχα κάνει Γιάννη μου, ένα μαλλί, κούκλα!
Του την είχαν όμως στημένη. Κάνει να βγει από το κομμωτήριο και αμέσως χλατς! Το γιαούρτι.

Ζαχαριάς

Γς said

24 Δεκεμβρίου, 2014 at 13:49

45:
Πήγα και κουρεύτηκα και μου είπε τα κάλαντα η 3χρονη κόρη της κομμώτριας.
Ηταν η πρώτη της φορά. Και δεν ήταν ακριβώς τα κάλαντα. Κάτι έλεγε και για Ζαχαριά. Κάλαντα από διαφήμιση…

Και μια πελάτισσα είπε και για την ανιψιά της που αφού της τα είπε πήγε και στο κοτέτσι να τα πει και στις κότες…

Το γιογιό

Γς said

30 Μαρτίου, 2015 at 10:50

Και μου ήρθε μια φλασιά σχετικά με το αν πρέπει να μένει, έστω και για λίγα λεπτά, το κοκπιτ με ένα πιλότο:

Εχετε δει στα αεροδρόμια το τσούρμο, το πλήρωμα να κατευθύνεται προς το αεροπλάνο.
Μπροστά οι πιλότοι, δίπλα οι [μαμά μου] αεροσυνοδοί, πιο πίσω οι φροντιστές.
Ε, τι θα χάλαγε την εικόνα αν οι πιλότοι μαζί με τα μπαγκάζια τους με τα ροδάκια κρατούσαν και το γιογιό τους;

Οι δυο νοσηλεύτριες

Γς said

15 Ιουλίου, 2014 at 01:08

62:
Και με είχαν βάλει κάτω δυο μανούλια δεξιά κι αριστερά στο κρεβάτι το απόγευμα και με τρύπαγαν μπας και βρουν καμιά φλέβα της προκοπής που τις έχουν καταστρέψει οι χημειοθεραπείες

Και τους έλεγα ότι πάντα ήταν το όνειρό μου να με είχαν δυο νοσηλεύτριες στη μέση στο κρεβάτι

Παρελθοντολογίες

Γς said

1 Απριλίου, 2015 at 16:35

Ρωμηού ημερολόγια. Σουρής, Γεώργιος Α’, Τρικουπης, 1870, 1980.
Εποχή κι εκείνη. Μακρινή.
Μακρινή και στα παιδικάτα μου. Δεν άκουγα να μιλουν γι αυτήν.

Μόλις είχε τελειώσει ο εμφύλιος, 5-6 χρόνια μετα από τον χειρότερο πόλεμο, Ναγκασακες, Χιροσίμες, που γινόταν του Μπιεν Ντιεν Φου και της Κορέας.
Ακουγα τους μεγάλους να τσακώνονται πίνοντας το κρασάκι τους με το φτωχό μεζέ στου Λεγάκη το μπακάλικο.
Βασιλικοί και Βενιζελικοί να λένε για τον Λευτεράκη τον Τσαλδάρη, τον Παναστασίου.
Ατέλειωτες συζητήσεις και καυγάδες για το τόοοοοοτε!
Παθιασμένοι με το παρελθόν τα κλέη του και τις συμφορές του.

Κι όμως δεν ήταν τόσο μακρινό το 1933.
Ηταν όσο σήμερα η κρίση στα Ιμια το 1996.
Πάντως το 1950 δεν μάλωναν για την αρχή της δεδηλωμένης του Γεωργίου του Α του 1875 λ.χ.. Δεν πήγαιναν τόσο πίσω.

Εμείς γιατί κολλάμε, στο 1940, 1941; Η ίδια διαφορά είναι: 75 χρόνια.

Ο γέρος που φώναζε

Γς said

1 Απριλίου, 2015 at 15:05

252:

Κάτι είχε μυριστεί η μάνα της και την είχε υπό αυστηρή επιτήρηση. Την συνόδευε παντού.
Εκτός από εκείνη την ημέρα, στα Γαλλικά της.

Και μου το σφύριξε. Και να ο Γς μια ώρα νωρίτερα στο πρώτο του ραντεβού.
Ολο νευρικότητα νομίζει ότι όλοι τον κοιτάζουν εκεί έξω από το Παράρτημα του Γαλλικού Ινστιτούτου και πάει απέναντι που κάποιο καφενείο έχει τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο. Κάθεται.

Χτυποκάρδι και

-Τι θα πάρεις;
Αμάν!
-Καφέ…
-Πως τον θέλεις;

Ωχ και δεν είχα ιδέα από αυτά.

-Λέγε. Γλυκό, βαρύ; Και άλλα τέτοια που δεν είχα ιδέα.
-Αραιό. Για να είμαστε σίγουροι ότι δεν θα πάθω κάτι στην κατάσταση που ήμουν.

Γέλασε και
-Εντάξει αραιό.
-Πολύ αραιό. Εγινε.

Και μου τον φέρνει μετά από ώρα μέσα σε ένα φλιτζάνι, βαρύ και ασήκωτο. Και πάω να τον δοκιμάσω και βλέπω ότι ήταν όλος μέχρι πάνω ένα κατακάθι καφέ.
Με κορόιδεψε.

Και όταν ήρθε
-Όμως δεν είστε εντάξει κύριε. Και του δείχνω τον ιζηματοειδή καφέ.
Στην αρχή γέλαγε. Μετά κοίταξε καλύτερα και μετά:

-Φτου γαμώτο. Δίκιο είχε ο γέρος που φώναζε.

1η Απριλίου

John Sourdis

3 mins ·

Χιλιάδες Αθηναίων συγκεντρώθηκαν μετά τα μεσάνυχτα στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» και περίμεναν καρτερικά την άφιξη του κυβερνητικού κλιμακίου για να το αποθεώσουν για τη σπουδαία συμφωνία που επετεύχθη στο Γιούρογκρουπ.

Εντός της ημέρας αναμένεται να προσγειωθούν και τα πρώτα αεροπλάνα με τα ευρωπουλάκια

Πάντα τέτοια!

Και του χρόνου!

Το φαγκρί

Γς said

13 Απριλίου, 2013 at 16:35

Λοιπόν όλα τα περίμενα, αλλά όχι και αυτό που έπαθα το μεσημέρι.
Καλά η μακαρίτισσα κυρά. Ηξερε να ξεχωρίζει το αλάτι από τη ζάχαρη.
Η επόμενη όμως σήμερα μου τα έκανε θάλασσα.
Ηταν ένα ωραίο φαγκρί. Μόνο που με την πρώτη πιρουνιά νόμισα ότι ήταν γαλακτομπούρεκο.
-Τι έγινε εδώ ρε.
-Εκανα λάθος το αλάτι με τη ζάχαρι. Αλλά λίγη έπεσε…
Η ζωή κάνει κύκλους