Οι δυο θεούσες

Γς said

10 Σεπτεμβρίου, 2014 at 08:37

Και λίγο για τους θεούς της κατσαρόλας, τον δικό μας και τον Αλάχ.

54:
>Ο Καζαντζάκης τους έκανε το τραπέζι με συναγρίδα ως κύριο πιάτο. Ο Πεντζίκης καθόταν και την κοιτούσε

Πρώτη μέρα της στην Ελλάδα [την είχα φορτωθεί για το διδακτορικό της] και την πήγαμε στο σπίτι απ το αερορρόμιο. Κι η μακαρίτισσα κυρά μου έφτιαξε κάτι ξεγυρισμένες χοιρινές μπριτζόλες και τις σέρβιρε μαζί με άλλα καλούδια.
Ηταν όμως μουσουλμάνα και πολύ θεούσα μάλιστα. Και ήταν και κάποια μέρα νηστείας και δεν ακούμπησε τίποτα. Δεν επιτρεπόταν ούτε νερό, όλη την ημέρα.

Πολύ το εξετίμησε η κυρά μου και το έριξαν στο Κοράνι και την Αγία Γραφή. Εκανε η δικιά μου ότι καταλάβαινε τα δογματικά της και από ευγένεια δεν την ξεσκόνιζε σε βάθος.
Όχι όμως και η άλλη που ήθελε να μάθει περισσότερο για την Αγία Τριάδα.
Ποιός είναι ο Πατήρ, πως προέκυψε ο υιός, αν είναι και οι δύο θεοί, αν είναι ο υιός και άνθρωπος και άλλα τέτοια δύσκολα. Αλλά εκεί που το παράκανε ήταν με το Αγιο Πνεύμα. Σκράπα η κυρά μου, το μόνο που ήξερε ήταν ότι είναι σαν περιστέρι.

Οπότε πήρα τη σκυτάλη και πέρασα στην αντεπίθεση. Της μίλησα για το από πού εκπορεύεται. Για το “φιλιόκβε” και τέτοια.
Θα της έλεγα και άλλα. Αλλά δεν είχε πάει ακόμη γμτ ο Καρατζαφέρης στην Πόλη στα Θεοφάνεια

Ναι, ναι, ναι!

Γς said

17 Μαρτίου, 2015 at 15:00

34:
>Και ποια είναι η ετυμολογία του ναι και του όχι;

Και την είχε πέσει κανονικά στην γιουγκοσλάβα τότε.
Κι αυτή όλο ναι και ναι.
Μέχρι που αρχισε να την χουφτώνει.
Και εκεί να δεις τα Ναι, ναι, ναι!

Η δόλια οχι, όχι φώναζε στη γλώσσα της

Το μαγκάλι και το δελτίο

Γς said

16 Μαρτίου, 2015 at 21:53

Οχι ρε πούστη μου!
Ολα τα περιμένω να συμβούν.
Αλλά όχι και δελτίο τροφίμων.

Κάτι τέτοιες εκδοχές κι αναφορές ακούγονται. [Λαπαβίτσας].
Ανατρίχιασα.
Ακου, δελτίο!
Το είχα προλάβει. 1949;

Αυτό αν είναι κόκκινη γραμμή!
Πίσω απ αυτήν όλα τα χειρότερα;
Μαυρη αγορά. Κατάρρευση της έννομης τάξης.
Μαυρίλα! Εξαθλίωση.

Ακου δελτίο!
Πάρε το πίσω ρε!

Κι ήταν κι εκείνο το Δελτίο Τροφίμων. Κι εκείνο το μαγκάλι:

Κι εκείνος που μάζευε ξύλα από τα δέντρα του Υμηττού για να τα πουλήσει στην Αθήνα το χειμώνα του 1941-42.
Και πηγαίνοντας στο σπίτι του μια μέρα βρίσκει το τραπέζι στρωμένο με όλα τα καλά.

-Ρε γυναίκα πως έγινε αυτό; Εδώ πεθαίνουν στο δρόμο απ την πείνα;.
-Να μωρέ, με είδαν η Γερμανοί που κρατούσα και το μωρό και μου έδωσαν κάτι πάρα πάνω απ ότι έλεγε το δελτίο.

Γυρίζει και όπως καθόταν στο μαγκάλι μ ανοιχτά τα πόδια της λέει:

-Οκ. Δεν κάνεις πιο πέρα όμως μην μας καεί το δελτίο και πεθάνουμε  απ την πείνα.

Πτήση ΟΑ 411

Γς said

16 Μαρτίου, 2015 at 01:44

Αντένα τώρα:
Μας θυμίζει την πτήση ΟΑ 411 για Νέα Υόρκη. Πριν καμιά 35ριά χρόνια. Αύγουστος του 1978.
Εκείνο το 747 που δεν κατάφερνε να κερδίσει ύψος μόλις απογειώθηκε και ήταν έτοιμο να πέσει στη Συγγρού, στην Καλλιθέα, μόλις μερικά μέτρα πάνω από τις πολυκατοικίες. Φορτωμένο με τόσους τόνους καύσιμο θα σερνόταν για 500, 1000 μέτρα πάνω στον οικοδομικό ιστό της Αθήνας, ποιος ξέρει με πόσα θύματα.

Τελικά, λες από θαύμα κατάφερε να σηκωθεί πάνω απ το Αιγάλεω, που παρά τρίχα να στουκάρει στο βουνό εκεί. Εκεί, που κατεύθυνε το αεροσκάφος, που έπεφτε ο πιλότος με κινήσεις απαλές σαν χάδι για να προφτάσει να ξεπεράσει τα όρια της πόλης.

-Οσοι ζούμε τώρα, ζούμε λαθραία. Ελεγε ο μακαρίτης κυβερνήτης Σίφης Μιγάδης.

Κι ήταν εκείνοι οι πιλότοι της Ολυμπιακής, ψωμωμένοι πρώην πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας οι περισσότεροι.
Ενας τέτοιος ήταν κι ο πατέρας ενός φίλου μου, που μας έλεγε παλιά για αυτην την πτήση.

Τον πήρε τις προάλλες τηλέφωνο ένας συνάδελφος του της ηρωικής εκείνης σειράς:

-Σε παρακαλώ, έλα εδώ. Είναι ανάγκη.
-Τι σου συμβαίνει;
-Ηρθε εδώ μία και δεν θέλει να φύγει.

Μιλούσε για την γυναίκα του. 40 χρόνια και βάλε δίπλα του, κάτω απ την ίδια στέγη.

Gnomeo & Juliet

Γς said

6 Δεκεμβρίου, 2012 at 15:34

85:
>Κι εγώ αυτής της γνώμεως είμαι

Γνώμεως:
Μας το ‘λεγε η Φίλη μας η Σόφη Κονδυλάκη.

Την εξέταζε ο καθηγητής Φραγκίσκος Χρυσοχέρης στη Δενδροκομία και ήταν τόσο φοβισμένη, που έπρεπε να προσέχει τη γλώσσα της στον αυστηρό καθηγητή, ώστε ξεκίνησε την απάντησή της έτσι:

-Είμαι της γνώμεως κύριε Καθηγητά...

Κλειδώματα

Γς said

6 Δεκεμβρίου, 2012 at 10:11

Α και το άλλο:
Γυρίζοντας απ το σχολείο τρομάξαμε να παρακάμψουμε την κλειδωμένη εξώπορτα και να μπούμε στο σπίτι του Τάκη, όπου η μαμάκα του είχε αφήσει σημείωμα στο τραπέζι:
‘Το φαγητό είναι στο ψυγείο και το κλειδί κάτω από το χαλάκι στη πόρτα΄.

Κι ένα άλλο κλείδωμα:
Μόλις είχα τελειώσει ένα εργαστήριο αργά το απόγευμα και όλοι οι φοιτητές έφυγαν πλην μιας που αργούσε στον υπολογιστή.

Την ώρα που πάει να ανοίξει την πόρτα (που κολλούσε συνήθως και ήθελε λίγο ζόρι) γυρίζει έντρομη και μου λέει:

-Κλειδωμένη είναι;
-Ναι την κλείδωσα και πέταξα και το κλειδί απ το παράθυρο…

Ο Εσατζής

Γς said

6 Δεκεμβρίου, 2012 at 14:40

70:
>Ρε κανας μπετατζής!

Και θυμήθηκα στην επιστράτευση ένα μεθυσμένο Εσατζή που φώναζε προς στις σκηνές των Αξιωματικών:
-Κάνας Ταξίαρχος, κάνας Στρατηγός να ‘ρθει να μου τον πάρει [Μπιπ]ούκι

Πετάγεται αμέσως έξω ο φίλος μου Συνταγματάρχης Λινάρδος και μου λέει:
-Που είναι αυτός που φώναξε «Κάνας Ταξίαρχος, κάνας Στρατηγός να ‘ρθει να μου τον πάρει [Μπιπ]ούκι

»;
-Τι τον θες; Εσύ είσαι Συνταγματάρχης.
-Δίκιο έχεις…

…κι αυτός. Ωραίο σενς οβ χιούμορ

Νέα τρύπα

Κι ήταν λέει ένα αυτοκίνητο, ένα φορτηγό που κουβαλούσε τρύπες. Και ξαφνικά του πέφτει μια τρύπα. Κάνει πίσω να την ξαναφορτώσει και πέφτει μέσα. Στην τρύπα.

Τρύπες, μέτρα και πάλι τρύπες. Και πάλι μέτρα.

«Τρύπα» πάνω από 2 δισ. ευρώ εντόπισε το Brussels Group. Νέα μέτρα.

Κι έχω ένα μαραγκούδικο ση γειτονιά μου:

«Κόβεται ξυλεία στα μέτρα σας»

Να μας τα πάρουν να τελειώνουμε!

Η θεία της θείας

Γς said

10 Φεβρουαρίου, 2015 at 01:41

331:

>θα περισσεύουν τα πόδια έξω απ’ το κρεβάτι από αστράγαλο και κάτω

Και θυμήθηκα τη μακαρίτισσα τη θεία μου τη Σοφία, που μου έλεγε την τρομάρα που πήρε όταν μπήκε μικρή στο σπίτι της χήρας θείας της και την βρήκε να κοιμάται [τάχα μου] σκεπασμένη καλά στο κρεβάτι.

Μόνο τα πόδια της εξείχαν ελαφρώς. Τα πόδια της τα τέσσερα!

Δίδυμες

Γς said

11 Φεβρουαρίου, 2015 at 03:12

422:

>μπορεί να βλέπεις διαφορετικούς υπολογιστές με το ψευδώνυμό μου (αν βλέπεις, δεν ξέρω). Δεν τρολάρει κανείς, ο ίδιος είμαι

Είναι δίδυμες. Μοιάζουν βέβαια, αλλά δεν περίμενα ν ακούσω κι αυτό από μια πελάτισσα στο μαγαζί τους:

-Εσύ είσαι κορίτσι μου ή η αδελφή σου;

Aux armes!

Γς said

5 Φεβρουαρίου, 2015 at 20:23

“Η Ελλάδα ήταν πάντοτε στο πλευρό των συμμάχων όταν αντέκρουαν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής”
Ο χοντρούλης μας υπουργός Εθνικής Αμυνας στην ομόλογό του Γερμανίδα.
Ωχ κι έχει πάρει φόρα.

Και μου κόπηκε η εξάτμιση χτες και κατέβαινα σήμερα το απόγευμα με το λεωφορείο για να πάρω to αυτοκίνητο  απ το συνεργείο.
Όταν ξαφνικά πετάγεται όρθιος ένας επιβάτης δίπλα μου, στο πίσω μέρος του λεωφορείου φωνάζοντας [στον οδηγό για στάση]

-Εθνική Αμυνα!

-Αμάν ρε, μας λαχτάρισες.
[Στα όπλα! Αμυνα!]

Χτενίζεται

Γς said

6 Φεβρουαρίου, 2015 at 20:53

Παροιμίες.
Στο MEGA τώρα:

Ο κόσμος χάνεται:

Δείχνει τις πλημμύρες στον Εβρο, τα χωριά που εκκενώνονται

Και το υπόλοιπο της παροιμίας:

-Τι να κάνω η καψερή; Να ήρθα εδώ αχτένιστη

Μάπα

Γς said

7 Φεβρουαρίου, 2015 at 21:10

235:

-Ο, νόου!

Ελεγε η Αμερικάνα στην κόρη του ιδιοκτήτη μικρής ξενοδοχιακής μονάδας στο Παραδείσι της Ρόδου.

Κι αυτή σε μένα:

-Μου ζήτησε μια μάπα και της την έφερα [η σφουγγαρίστρα που κρατούσε]. Τι «νόου» και «νόου»;
-Χάρτη σου ζήτησε!

Magna Grecia

Γς said

4 Φεβρουαρίου, 2015 at 15:13

54:
Τραγούδια στα γκρεκάνικα, της Κάτω Ιταλίας.

Και τον έστειλε η μάνα του τον Αντώνη μας στην Ιταλία να σπουδάσει κι αυτός της έφερε μια «ελληνίδα» από το Πολυκάστρο του Σαλέρνο.

Η μάνα του όμως δεν ήξερε Ιταλικά, ούτε γκρεκάνο και διάταξε τον μαμάκια να την πάει πίσω.

Περιστεριώνες

Γς said

2 Φεβρουαρίου, 2015 at 18:49

ΣΚΑΙ τώρα:

Η μετεωρολόγος Σούζη λέει πόσο λυπήθηκε «ως Ηπειρώτισσα» για την καταστροφή της ιστορικής γέφυρας της Πλάκας.

Κι ο Μπογδάνος:

-Για πες μου βρε Χριστίνα υπάρχουν σήμερα μαστόροι στην Ηπειρο για να ξαναφτιάξουν τη γέφυρα;
-Δεν ξέρω. Γνωρίζω όμως ότι υπάρχουν στην Τήνο. Αυτοί που φτιάχνουν περιστεριώνες. Ξέρεις

Καφες στη χόβολη

Γς said

25 Απριλίου, 2013 at 08:18

Καφές Μόκκα. Και πρέπει να είμαι κι ο τελευταίος των Μοκκαϊνών που θυμάμαι τον καφέ στη χόβολη που έφτιαχνε στην Πανεπιστημιακή Λέσχη Ιπποκράτους και Ακαδημίας ένας συμπαθέστατος (και μονόχειρ) καφετζής.

Στιο Ναύπλιο

Γς said

24 Απριλίου, 2013 at 10:59

Λίγο άσχετο αλλά κολλάει και με το «άι σιχτίρ» που συζητάμε:

Στο Ναύπλιο λοιπόν επί Καποδίστρια σε κάποια δίκη ο νεαρός γαλλοσπουδαγμένος συνήγορος άρτι αφιχθείς εξ εσπερίας:
-Κύγιε πγόεδγε εδώ έχουμε μια κονφιζιόν που λένε οι Γάλλοι.
Και αργότερα
-Κύριε πγόεδγε σαφώς πγόκειται για μια αφαίγ ντε κεγ που λένε κι οι Γάλλοι.
Κι ο Πρόεδρος (λέμε τώρα. Ο Καδής):
-Ρε άι σιχτίρ, που λέν κι οι τούρκοι!

Βαρουφιάνος γιαλατζί

Γς said

10 Μαρτίου, 2015 at 11:57

197:
>Να προσποιούνται τον πελάτη [Οι Βαρουφιάνοι]

Να προσποιεισαι τον ρουφιάνο;

Καλωδιάκια να εξέχουν απ την τσέπη, καμια περίεργη κάμερα-μπρελόκ στα χέρια.

Και ν αρχίζει ο παραβάτης:

-Συγγνώμη. Να την βρούμε την δουλειά και τέτοια.

Να πήξεις στο φράγκο!

Υπόθετα

Γς said

10 Μαρτίου, 2015 at 11:35

181:
Αποδείξεις και κληρώσεις του Βαρουφάκη.

Μόλις γύρισα απ το φαρμακείο.

Πήρε την απόδειξη ο τύπος και είπε τη βλακεία του:

-Α, η κλήρωση, Τί κερδίζω;

Κι εγώ την δικιά μου:

-Κάτι ληγμένα υπόθετα!

Χολιστερίνη

Γς said

22 Φεβρουαρίου, 2015 at 02:17

105:
από το λίκνο σου:

>προς τη βάση της ζωής και προς την επανάστΗση του αξιακού συστήματος της ανθρωπότητας.

Και θυμήθηκα Πάνο χτες την δικιά μας, την χασάπισσα του Σκλαβενίτη.

-Α, αυτό θα σου τινάξει στα ύψη την χοληστερίνη.

-Λες να συμπαρασύρει και τίποτα άλλο αυτή η προς τα ύψη εκτίναξη.

Και έβαλε τα γέλια η δικιά μας ;)

 

Καρναβάλι

Γς said

22 Φεβρουαρίου, 2015 at 20:58

MEGA TV τώρα:

Στιγμιότυπα από το σημερινό καρναβάλι της Ξάνθης, όταν ξαφνικά μια νεαρή [φοιτήτρια, προφανώς] μπαίνει στη σκηνή:

-Μπαμπά στείλε λεφτά!

Τι ωραία να έχεις κόρη φοιτήτρια
[και τι ωραία να έχεις λεφτά να της στείλεις]

Παϊδάκια

Γς said

2 Μαρτίου, 2015 at 10:47

Κι έγραφε χτες ο φίλος μου Κώστας [που δεν έχει πάρει σύνταξη ακόμη] στο FaceBook:

>Είναι κατάρα, μια τόσο όμορφη προ-ανοιξιάτικη μέρα κι εγώ να έχω μπροστά μου 1200 γραπτά να διορθώσω! Βέβαια ξεκίνησαν και τα μαθήματα άρα πρέπει να ετοιμαστεί και το μάθημα της Δευτέρας.

Και του έγραψα:

«1200 γραπτά ε; Πόσο σε ζηλεύω ρε Κώστα, που ειχα μπλέξει στο Γραμματικό σήμερα στου Χρυσίνα, παϊδάκια, κρασάκι και τέτοια. Πόσο σε ζηλεύω!»

 

Γαϊδούρια

Γς said

27 Φεβρουαρίου, 2015 at 09:05

Ακούω τώρα στο MEGA την μαύρη γιατρό που μήνυσε [και καταδικάστηκε χτες] έναν που της είπε για σαπούνια και Χίτλερ. Λέει ότι κακώς νόμισε ο ασθενής ότι τον πίεσε φορτικά να κάνει γρήγορα, διότι τάχα μου ήταν σοβαρή η περίπτωση του και έπρεπε να κινηθεί για να μην πάθει αναφυλαξία και τέτοια

Χμ… Μου θυμίζει λίγο μερικούς γιατρούς που φέρονται απρεπώς σε γριούλες και γεροντάκια.
Και από την άλλη, πόσα και πόσα δεν ακούνε οι γιατροί από ασθενείς που έχουν χάσει την ψυχραιμία τους απ τον πόνο και τον φόβο.
-Την μάνα σου, τον πατέρα σου, το σπίτι σου κι όλο σου το σόι.
Αλίμονο αν όλοι αυτοί έστελναν τους ασθενείς τους στο Δικαστήριο.

Στο ΚΑΤ πριν μερικά χρόνια έβγαλα το άχτι μου σε μερικούς γιατρούς για κάτι με την κυρά μου που νοσηλευόταν εκεί.
-Είστε ζώα. Αχρηστοι! Και μερικά άλλα στα «γαλλικά».

Ημουν δε τόσο νευριασμένος που σε λίγο πήγα στο γραφείο τους.

-Συγγνώμη που σας είπα ζώα προηγουμένως. Είστε …
-Ξέρουμε είμαστε γαϊδούρια!
Αυτό ακριβώς ήθελα να πω.
Και γελάσαμε όλοι…