Σαρκοφάγοι

Γς said

25 Νοεμβρίου, 2015 στις 17:42

>το ληκύθιον, το αρχαίο εκείνο μπουκαλάκι
Ε, όχι και μπουκαλάκι, εκτός αν υπάρχουν και μπουκαλάκια από χώμα.

Πότε εμφανίστηκαν άραγε τα πρώτα φιαλίδια από γυαλί;

Πάντως αρχαίο «μπουκαλάκι» έχω δει σε μία από τις δύο τυχαίες αποκαλύψεις αρχαίων [ποιος ξέρει πόσο αρχαίων] τάφων. Αρχαίος πάντως ήταν ο Γς. Νήπιο. Εσκαβαν όταν βρήκαν μια σαρκοφάγο. Τη θυμάμαι σαν σήμερα.

Θυμάμαι τα αγγελουδάκια που ήταν σκαλισμένα γύρω, γύρω στη σαρκοφάγο. Οπότε θα πρέπει μάλλον να ήταν της εποχής του Βυζαντίου ποιος ξέρει πότε. Τότε που υπήρχαν μπουκαλάκια και φιαλίδια να φάνε και αι κόται.

Και τι έκαναν ο άξεστοι σκαφτιάδες; Σήκωσαν το σκέπασμα και μπούκαραν μέσα κι άρχισαν να περιεργάζονται τα διάφορα κτερίσματα.
Κι ενός του γυάλισε ένα μπουκαλάκι το σήκωσε ψηλά και το καμάρωνε μέχρι που παφ δεν άντεξε την πίεση των αγριοδακτύλων του και έγινε θρύψαλα.

Στην άλλη αποκάλυψη ήμουν αρκετά μεγάλος και με ύφος προισταμένου Ευφορίας Αρχαιοτήτων την χρονολόγησα πριν 2000 χρόνια ακριβώς.

Ηταν η εποχή της μεγάλης ληστείας στην Τράπεζα Εργασίας στην οδό Καλλιρόης το 1992, με το συνεργείο που έσκαβε τουνελ κάτω από την τράπεζα.

Εμενα δίπλα σχεδόν από την τράπεζα, σπιτωμένος με την γιατρίνα μου. Και δεν πήραμε χαμπάρι. Σκέψου λέει να κάνανε λάθος και να βγαίνανε στη κρεβατοκάμαρά μας.

Πάντως εκείνες τις ημέρες ένα άλλο πραγματικό συνεργείο που έσκαβε από τον μέσα δρόμο για αποχετεύσεις και τέτοια έπεσε πάνω σε μια άλλη σαρκοφάγο, Βλέπουν οι εργάτες μια άμορφη μαύρη μάζα μέσα και με μια φτυαριά την πετάνε έξω στα χώματα.
Ποιος είδε το θεό και δεν τον φοβήθηκε.
Αρχιζα να φωνάζω:

-Τι κάνετε ρε μαλάκες; 2000 χρόνια ήταν μέσα κι έρχεστε σεις και τον πετάτε έξω!

Περίπτερα τέλος

Γς said

13 Οκτωβρίου, 2015 στις 08:36

Το φθινόπωρο του 1911 στην οδό Πανεπιστημίου, το πρώτο περίπτερο της Αθήνας είναι πλέον γεγονός. Σημαντικό κομμάτι των εσόδων αποτελούσε φυσικά ο Τύπος της εποχής: σε μια Ελλάδα που δεν πήρε μέρος και σε λίγους πολέμους εδώ που τα λέμε, οι εφημερίδες ήταν το μοναδικό μέσο ενημέρωσης. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, τυπώνονταν τρεις ακόμη και τέσσερις φορές.

Το προϊόν εκείνο που στήριξε οικονομικά το περίπτερο μέχρι και τις μέρες μας, δεν είναι άλλο από τον καπνό. Σε μια εποχή με πενιχρές οικονομικές δυνατότητες, τα περίπτερα διέθεταν χύμα τσιγάρα κι έτσι ο καθένας αγόραζε 2 ή 3 ανάλογα με το βαλάντιο του, με ελάχιστη τιμή του ενός τσιγάρου στα περίπου 20 λεπτά της δραχμής.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, στα περίπτερα προστέθηκαν τα πρώτα ψυγεία με πάγο όπου αποθηκεύονταν αρχικά τα τσιγάρα ωστόσο δεν άργησαν να κάνουν την εμφάνισή τους οι πορτοκαλάδες, οι λεμονάδες και οι γκαζόζες, όπως και οι πρώτες τσίχλες. Λίγο με την διακοπή των πολέμων και λίγο με την ανάπτυξη της χώρας γενικότερα, η καταναλωτική τάση των Αθηναίων αυξήθηκε και μαζί της και τα τετραγωνικά των περιπτέρων.

Όμως, η Ελληνική πρωτοτυπία πλέον καταργήθηκε.

Τέλος λοιπόν και ο θεσμός των περίπτερων στην Ελλάδα.

Κάθε περιπτερούχος που βγαίνει στην σύνταξη θα κλείνει και την επιχείρηση

Aιμα και αιμοπετάλια

* * * Ε Π Ε Ι Γ Ο Ν * * *

ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΟΡΑΚΙ ΜΙΑΣ ΦΙΛΗΣ ΜΑΣ

Αγαπητοί φίλοι

στο όνομα Παναγιώτης Μαρσέλος
για το τμήμα αιμοδοσίας ΠΑΙΔΩΝ ΑΓΛΑΙΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥ
τηλ 2132009325, 2132009327,2107785105

χρειάζεται αιμα και αιμοπετάλια.

Όπως μου είπαν ανάγκη έχουν ιδιαίτερα για αιμοπετάλια (λήψη στο ίδιο νοσοκομείο).

Οι δότες αιμοπεταλίων θα πρέπει:
1) να είναι υγιείς (οι γυναίκες με λιγότερες από τρεις κυήσεις)
2) 18-45 χρονών
3)βάρος >60Κ
4) να έχουν αιμοδοτήσει έστω μία φορά

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ!
ΕΠΕΙΓΕΙ!

Ονειρα

Γς said

4 Ιανουαρίου, 2016 στις 14:33
133:

> Ομολογώ ότι σκέφτηκα αρκετά πριν να δημοσιεύσω το όνειρο,

Γιατί ρε Πάνο;

Εγώ ξεδιάντροπα τα δημοσιεύω.

Κι έχουν μαζευτεί κάμποσα.

Να μερικά:

 Air Force One

Κάκτος-Ροφός

Την εποχή της ξυλιάς με το χάρακα

Στρατιωτάκια

Στην κηδεία μου

Το τηλεκοντρόλ

Αννίτα Εκμπεργκ κι ο Γς που δεν συνάντησες ποτέ

Ονειρο λέοντος

Εφιάλτης

Ιατρικες εξετάσεις

Το γαλάζιο όνειρο

Caktos for President

Ο Καραγκιόζης

Ονειρο

Καλντέρα

Φρερ Κάκτος

Πασχαλινό τζάκι

Caktos L'Errance d'Arabie

Με Κάπιταλ Κοντρόλ

Γς said

31 Δεκεμβρίου, 2015 στις 20:25

60:

Καλή χρονιά σε όλους! Ό,τι επιθυμείτε! Και να διαψευστεί (επιτέλους) το «Ποντίκι» που κάποτε είχε γράψει:

«Αρχιμηνιά και αρχιχρονιά,

για αυτούς ο μήνας έχει εννιά,
για μας το δώρο γνώριμο,
ένα αγγούρι ώριμο»

Και με Κάπιταλ κοντρόλ.

 

Ο Πονηρός

Γς said

1 Ιανουαρίου, 2016 στις 13:08

25:

>Όπως το καταλάβατε, χτες χαρτόπαιζα σχεδόν μέχρι πρωίας -όσο αντέξαμε δηλαδή στο μεσήλικο καρέ μας, με τα λεφτά να κυκλοφορούν όλη νύχτα. Μάλιστα προέκυψε και ενδιαφέρον θέμα διαιτησίας, αλλά το αφήνω για άλλη φορά.

Αξέχαστα φοιτητικά χρόνια:

-Είσαι πονηρός ρε;

Λέω στο τύπο, που έβλεπα, να χτενίζει την τράπουλα. Κι αυτός, που δεν τον είχα ξαναδεί

-Ναι, είμαι! Θέλεις να στο δείξω;

Ωχ, και θα το κάνουμε λαμπόγιαλο το καφενείο…Εκεί αυτός. Επέμενε. Να μου το δείξει. Ότι είναι πονηρός.

Σηκώνομαι, κλωτσάω την καρέκλα μου, ανεβάζω τα μανίκια μου και ντουγρού κατά πάνω του.

Αυτός ατάραχος.
Είχε βγάλει τη ταυτότητά του για να μου δείξει ότι λεγόταν Πονηρός!

Cgs & KLM

Γς said

12 Οκτωβρίου, 2015 στις 09:07

299:

Το cgs και Κα Ελ Εμ που είπε κάποιος κάποτε από …καθέδρας

Ο ταύρος, ο μαινόμενος

Anna Silia  στο Face Book

.- Εφάθεν (φάνηκε) το ντοτόρ?
- Ποίον ντοτόρ? (εννοώντας ο καφετζής, ποιος από τους δύο γιατρούς)
- Αούτον που γαμεί τα κτήνη…

Και που λες  Αννα μου, ήμουν σ ένα κτήριο της  Ζωϊκής Παραγωγής του ευαγούς Ιδρύματος που το έπαιζα καθηγητής για να πάρω αβγουλάκια για τα παιδάκια μου. Όταν ένας ταύρος δεμένος έξω από το κτήριο [για να του πάρουν σπέρμα για σπερματέγχυση] λύθηκε και μπούκαρε στο ισόγειο που ήμασταν για τα αυγά,

Σφήνωσε όμως στην πόρτα. 

Κι αρχίσαμε να πηδάμε απ το παράθυρο για να γλυτώσουμε,

Ελα όμως που ξεσφήνωσε και όρμισε σ αυτούς που είχαν πηδήξει έξω [και που τώρα ξαναπήδαγαν μέσα για να σωθούνε]. 

Μύλος

Ο σελέμης

Γς said

30 Νοεμβρίου, 2012 στις 13:07

51:
Περπατούσαμε στο δρόμο όταν μας την έπεσε ένας φουκαρας:

                                                                                          
-Συγνώμη ρε παιδιά, μήπως έχετε να μου δώσετε δύο δραχμές για να βγάλω εισιτήριο;
-Ναι, αγόρι μου. Ορίστε
Δεν είχα πάει δέκα μέτρα και να τον πάλι::
-Συγνώμη. μήπως έχετε ένα τσιγάρο;
-Αντε πάρε!

Ξαναχτύπησε. Για φωτιά.

Και δεν προφτάσαμε ούτε άλλα 10 μέτρα να κάνουμε  και να τον πάλι. Θα τον σκοτώσω είπα μέσα μου.
-Μήπως έχετε ώρα;
Φτηνά τη γλύτωσε

Ο Καθηγητής

Γς said

29 Νοεμβρίου, 2012 στις 10:04

Καλημέρα.

Καθίκι σαν βρισιά:

Προσπαθούσαμε να βοηθήσουμε έναν φουκαρά γεροντάκο, που συνόδευε τη γυναίκα του στο Νοσοκομείο.

Τον είχα ακούσει στο διάδρομο στο ηλεφωνο να παρακαλάει:

-Ρε συ έλα Η μάνα σου πεθαίνει.

Και πως θα ήθελα να ήξερα το τηλέφωνό του. Να τον σκυλοβρίσω.
Και έβαλα το φίλο μου τον Βασίλη, να τον ψαρέψει.

-Παιδιά έχεις;
-Εχω έναν καθηγητή σαν κι αυτόν [κι έδειξε εμένα].

Με τον "σαν κι αυτόν"’ ήθελε να δείξει το μπόι ή την ηλικία.
Το "καθηγητή" όμως; Και πώς ήξερε ότι είμαι καθηγητής;

-Καθηγητής είπατε;
-Όχι! Καθίκι είπα.

Για τον γιο του, το καθίκι, που δεν νοιαζόταν ούτε γι αυτόν, ούτε για τη μάνα του.

Αθίκια

Γς said

29 Νοεμβρίου, 2012 στις 12:07

Καθίκι, καθίκια.
Γιατί γμτ, όταν στην Κορινθία στο δρόμο για Χιλιομόδι και Τεγέα μετά το Σολομό πέφτω πάνω στις πινακίδες του χωριού «Αθίκια», ο νους μου πάει στα …

Κο(μ(μμ))ουνισμός

Γς said

29 Νοεμβρίου, 2012 στις 12:40

60:

Τελικά ο κομ(μ)ουνισμός γράφεται με ένα ή με δύο μι;

Γραφότανε με δύο, με ένα τώρα, προσεχώς με κανένα

Θεσσαλονίκη

Γς said

1 Δεκεμβρίου, 2012 στις 14:56

331:
>πρόβλημα μὲ τὰ διπλὰ σύμφωνα […]συνειδητοποίησα πὼς κι οἱ Ἕλληνες ἀνεπαίσθητα τὰ προφέρουν

Ναι όπως Θεσσαλονίκη, που γράφεται με δύο σίγμα, αλλά προφέρεται με δύο λάμδα

Κολύμπι

Πιτσιρικάς [10 χρονώ] δίπλα στη μεγάλη [17άρα] ξαδελφη μου στην πλαζ.

Κι ένας μαντράχαλος:

-Δεν ξέρετε μπάνιο δεσποινίς;

-Όχι.

-Να σας μάθω. Εμπρόσθιο; Υπτιο; Κρόουλ; Και τέτοια.

-Τέτοιο.

-Α, αυτό χρειάζεται τρία χρόνια μαθήματα.

Κι ανάβουν τα λαμπάκια μου¨

-θα σ έχουμε τρία χρόνια μαζί μας;

Αεροδρόμιο Κατερίνης

Γς said

28 Νοεμβρίου, 2012 στις 12:11

28:

Συζούσα τότε με τη ζωγράφο μου. (Ζηλιάρηδες!)
Και θα πήγαινα σ ένα συνέδριο στην Ξάνθη.

–Α, ωραία θα με πάρεις μαζί σου μέχρι τον Αλμυρό και γυρνώντας με παίρνεις.
-Δεν γίνεται. Μου έχουν πληρωμένο αεροπορικό εισιτήριο.

Σιγά μη την έπαιρνα μαζί μου.
Τι να κάνω; Δεν χώραγε. Είχα μια μεταπτυχιακή μου, που θα πηγαίναμε μαζί.

Στο γυρισμό λοιπόν, καθάρισα όλο το αμάξι από ενοχοποιητικά στοιχεία. Ιδίως από χαρτάκια διοδίων κλπ.
Κι όλα καλά. Ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Μέχρι που μερικές ημέρες αργότερα, στο Σχοινιά που κάναμε μπάνιο, μου λέει:

-Εχει αεροδρόμιο η Κατερίνη;

Είχε βρει μια απόδειξη εστιατορίου της Κατερίνης, κάτω από υο κάθισμα του οδηγού.

Τηλεφωνικά κέρματα

 Γς said

3 Νοεμβρίου, 2015 στις 13:56

30:

Τα θυμάμαι αυτά τα κέρματα με τις χαραγές που ρίχναμε στους τότε κερματοδέκτες.

Ο πιτσιρικάς Γς όμως είχε βρει το κόλπο. Κάτι ροδέλες για βίδες που είχαν κάποια κύρτωση και εισχωρούσαν στην περίεργη σχισμή της συσκευής του τηλεφωνικού θαλάμου.

Και μια μέρα εκεί που το τάιζα κανονικά με ροδέλες έρχεται ένας κανονικός πελάτης και του παραχώρησα την θέση μου.

Κι όλο έριχνε κανονικά κέρματα και όλο αυτό του έβγαζε ροδέλες.
Τα χρειάστηκα και για ξεκάρφωμα άρχισα να του κάνω υποδείξεις. Πως πρέπει να βάζει το κέρμα και τέτοια.

Και με κοιτάζει και μου λέει:
-Ξέρω, ξέρω. Εχω ξανατηλεφωνήσει πάλι μια φορά το 1940.
Είχαμε Χίλια εννιακόσια πενήντα τόσο.

Κυρ Μηνάς και κυρά Μίνα

Γς said

2 Νοεμβρίου, 2015 στις 10:46

4:

>αλλά έχει και τη γιορτή του Μηνά

Κυρ Μηνάς και κυρά Μίνα.

Η κυρα Μίνα που του έφτιαχνε το φαγητό για να φάει όταν γύρναγε  αργά από την δουλειά του.

Εκείνη την νύχτα όμως έμεινε νηστικός.
Ολο το απόγευμα κάναμε διαγωνισμό ποιος θα φάει τα περισσότερα μανταρίνια στην ταράτσα δίπλα.

Και με τα φλούδια κάναμε σκοποβολή:
Τα αφήναμε να πέσουν από κει πάνω στα κεραμίδια της κυρα Μήνας. Σε μια τρύπα-καμινάδα της κουζίνας.

Και βρήκε ο κυρ Μηνάς μια κατσαρόλα γεμάτη φλούδια. Και έβριζε.
Κι ούτε που πρόσεξε ότι η φασολάδα του ήταν κάτω κάτω

Στο νησί Bora Bora

Γς said

9 Οκτωβρίου, 2015 στις 14:57

Justin Bieber: Oλόγυμνος, λέει σήμερα, στα νησιά Bora Bora με νέα σύντροφο!

Αν είχα πάει όμως εγώ προχτές, θα έλεγε

Ο Γς στα νησιά [ένα ειναι] Bora Bora;

Ο Γιάννης Νίκολης

Γς said

10 Οκτωβρίου, 2015 στις 03:08

120:

>Μιλάμε για πολύ τρέλα τότε, με την θεωρία της πληροφορίας. Κι ύστερα ήρθε η Κατάστροφι θίορι [και ύστερα οι μέλισσες]

Κι ύστερα ήρθε ο Γιάννης ο Νίκολης.

Πως του ξέφυγα ένας θεός ξέρει.
Θεωρία της Πληροφορίας αυτός, Θεωρία [οικολογικών] Συστημάτων [άλλη τρέλα κι αυτή] εγώ [αυθάδης – μεταπτυχιακός ων] σε καλοκαιρινό σχολείο.

Γιάννης Νίκολης. Η ελληνική εκδοχή της μανίας που μας είχε καταλάβει.

«Ο Γιάννης Νίκολης (1934-2012) ήταν ένας διαπρεπής Έλληνας επιστήμων και στοχαστής που διεύρυνε τα όρια της επιστήμης της Κυβερνητικής και της Θεωρίας Πληροφοριών κάνοντάς τες να συναντήσουν τη σύγχρονη θεωρία του χάους και της πολυπλοκότητας με εφαρμογές στη βιολογία, τη θεωρία παιγνίων και τη δυναμική της γνωσιολογίας και την αυτοοργάνωση των κοινωνικών δομών. Ανέδειξε όσο λίγοι τη διεπιστημονική προσέγγιση θεμελιωδών επιστημονικών προβλημάτων όσο και την πολιτισμική διάσταση της επιστημονικής του δραστηριότητας.»

Ναι κι ύστερα ήρθαν όλα αυτά. Και το Χάος.

Κι ύστερα τους βάλαμε φωτιά και τα κάψαμε και πήγαμε σε μια μικρή λιμνούλα κει πάνω στα βουνά και σκορπίσαμε τη στάχτη τους, που απλώθηκε σ όλη τη λίμνη.