Αρθούρος Ρουμπιστάιν

Ο φίλος μου ο Αντρέας Κονδύλης. Ο A27 στα FM. Εγώ ήμουν κανονικός Radio Amateur  σε ερασιτεχνικές μπάντες στα βραχέα, αλλά κατέβαινα και στα FM,  που δεν υπήρχε τότε κανένας σταθμός και μπορούσες με ένα τρανζιστοράκι 2Ντόσο και με τάση του τηλεφώνου π.χ. να καλύψεις όλη την Αττική.

Ηρθε λοιπόν ο Αντριους και μου λέει με ποιό τρόπο  θα περάσει στις εξετάσεις στο Πολυτεχνείο. . Το Βανάκι, ένα κλειστό VW ήταν έτοιμο. Θα το οδηγούσε ο Κώστας ο Γκιουλσερέν ψυκτικός από την  Πόλη (Γεωργίου όταν άλλαξε το επώνυμό του) ο Α5. Θα ήμασταν κοντά στο εξεταστικό κέντρο και θα μας διάβαζε ψυθιριστά τα θέματα και μεις θα του υπαγορεύαμε τις απαντήσεις στη ραδιοσυχνότητα.

Του το ξέκοψα αμέσως: Ούτε να το σκέφτεται!

Τελικά βρήκαν άλλον. Και η δουλειά πήγαινε κανονικά μέχρι που στο τελευταίο μάθημα τον έκαναν τσακωτό.

Θα είχε μπει στο Πολυτεχνείο αλλά "Θέλει ο ραδιερασιτέχνης να κρυφτεί αλλά η χαρά δεν τον αφήνει"

Το είχε πει σε όλους! Ακόμα και σε συνδιαγωνιζόμενους! Και φυσικά τον κάρφωσαν.

Και αρχίζει η περιπέτεια. Κατασχέσεις αυτοκινήτου, δικαστήρια και τέτοια.

Αυτός όμως το γλένταγε. Του την είχε δώσει η μεγάλη δημοσιότητα.

Μάζευε σε ένα Αλμπουμ όλες της δημοσιεύσεις στον τύπο γύρω από την περιπέτειά του. Με ειδικό τμήμα για τις γελοιογραφίες παρακαλώ.

Με παρακάλεσε ο πατέρας του και τον έγραψα σε ένα τμήμα Γραφικών Τεχνών του ΟΑΕΔ που δίδασκα για να μην πάει στρατιώτης, όταν μετά από κάνα δυο χρόνια να ο Γς πάλι στα δικαστήρια.

Αυτή την φορά  είχανε πιάσει τον Αντριους για κατοχή και λειτουργία παράνομου σταθμού κτλ και του είχαν κατασχέσει τά πάντα. Ηλεκτρονικά πανάκριβα όργανα αλλά και κάθε τι που ήταν στην πρίζα. Εκτός από το θερμοσίφωνα που ήταν στο πατάρι.

Και παρουσιάζομαι στον στο δικαστήριο με τα πτυχία μου του Ηλεκτρονικού Μηχανικού και ως καθηγητής Ανωτέρας Σχολής Ηλεκτρονικών τότε και ισχυρίζομαι ότι δεν ήταν ραδιοφωνικός σταθμός αλλά μια διάταξη για μεταφορά δεδομένων στα ερτζιανά. Και ότι κανονικά δεν έπρεπε να ακούγεται μουσική, αλλά τελείωσαν τα δεδομένα στην μπομπίνα του μαγνητοφώνου και άρχισε η συνέχεια της 9ης Συμφωνίας.

-Του Μπετόβεν;

-Ναι κύριε πρόεδρε του Λούντβιχ φαν Μπετόβεν.

-Δηλαδή οι μαγνητοταινίες που έχουν κατασχεθεί έχουν τέτοιο υλικό;

-Ναι κύριε πρόεδρε. Παράλληλα με τις σπουδές του ασχολείται και με το κλασσικό πιάνο.

Και γυρίζει προς τον κατηγορούμενο, που είχε χαμηλώσει το βλέμα και είχε πάρει ένα ύφος Αρθούρου Ρουμπιστάιν.

-Αθώος να του επιστραφούν τα κατασχεθέντα.

Ραδιοφωνικός δεκτης

Ποιος θυμάται πια τον γαληνίτη; Ένα χαλικάκι (κρύσταλλος θειούχου μολύβδου) που το χρησιμοποιούσαμε για την φώραση των ραδιοφωνικών κυμάτων.
Για να φτιάξουμε ένα «ραδιοφωνικό δέκτη» χρειαζόμασταν λίγο σύρμα, το χαλικάκι αυτό και οποιουδήποτε είδους ακουστικά (από το άφθονο στρατιωτικό υλικό στο Γιουσουρούμ της μεταπολεμικής Ελλάδας).
Τυλίγαμε το σύρμα γύρο από ένα κυλινδρικό αντικείμενο, μολύβι, σκουπόξυλο κλπ και είχαμε το πηνίο μας με 10-20 σπείρες. Το πρώτο μας RLC κύκλωμα ήταν έτοιμο. Πυκνωτή (C) δεν είχαμε, παρά μόνο την χωρητικότητα που παρουσίαζαν τα σύρματα. Μεταβάλαμε την επαγωγή του πηνίου σύροντας μία από τις άκρες του πάνω στις σπείρες του, προσπαθώντας να συντονιστεί σε κάποια ραδιοσυχνότητα, από την οποία βγάζαμε την ακουστική παρεμβάλλοντας τον γαληνίτη που είχε ιδιότητες ημιαγωγού. Τόσο απλό.

Το κερί

Ο Δημήτρης Χόνδρος ήταν παλιός καθηγητής Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Όταν όμως  αποφασίσαμε πιτσιρίκια να κάνουμε το ιστορικό άλμα από τη λήψη στην εκπομπή, από τον γαληνίτη στις λυχνίες, δεν ήταν  και τόσο παλιός. Ζούσε ακόμα και στο βιβλίο του «Μαθήματα Φυσικής» υπήρχε ένα κύκλωμα δημιουργίας ραδιοσυχνότητας.

Βρήκαμε μια τρίοδο λυχνία. Εξασφαλίσαμε ανοδική υψηλή τάση με μια σειρά μπαταριών, φτιάξαμε το κυμαινόμενο κύκλωμα RLC και το συνδέσαμε στο πλέγμα της λυχνίας,  όπως έλεγε ο Χόνδρος στο βιβλίο του.

Τα ποδαράκια της λυχνίας για κάθοδο, άνοδο και πλέγμα τα βρήκαμε. Όμως ο καθηγητής δεν έλεγε τίποτα ότι υπάρχουν και νήματα στην κάθοδο με τα δικά τους ποδαράκια που την  ζέσταιναν  για να εκπέμπει ηλεκτρόνια. Αντί γι αυτό έγραφε στο απλοποιημένο σχήμα κάτω από την κάθοδο  ‘θέρμανση’.

Το συζητήσαμε και καταλήξαμε να κρατάει ο ένας τη κεραία εκπομπής, να παρακολουθεί ο άλλος στο ραδιόφωνo αν θα εκπέμψουμε σήμα, ο άλλος να στρίβει τον πυκνωτή και ένας άλλος, εγώ τρομάρα μου, να ζεσταίνω τη λυχνία με ένα κερί!

Και έγραφε ο Χόντρος κάτω από το σχήμα:

Διάταξη εκπομπής. Αρχή