Μπανάκι Μανάκι

Χτες το πρωί στο Γενικό Κρατικό Γεννηματά. Πήγα να μπω μέσα για κάποιο ραντεβού στην Γ’ Χειρουργική, αλλά δεν με άφησαν. Να πάω να παρκάρω λέει κάπου απέναντι από την Μεσογείων στα στενά.

Και δεν είναι η πρώτη φορά. Εχω όμως τις καβάντζες μου,

Πάω δίπλα στο Σωτηρία και λέω ότι τάχα μου με περιμένει ένας φίλος μου διευθυντής μιας κλινικής εκεί. Παρκάρω κι από μια ενδιάμεση πορτούλα μπαίνω στου Γεννηματά.

Και με το που μπαίνω βλέπω έναν τύπο που ποιος ξέρει πως μπήκε, να έχει παρκάρει, να κλείνει τους καθρέφτες του να το κλειδώνει με το ριμότ κλειδί του και γενικά να το επιθεωρεί πριν το αφήσει.

Και εγώ δηλαδή που το πάρκαρα δίπλα τί είμαι;

 

-Θα αργήσετε κύριε;

Αιφνιδιάστηκε.

-Γιατί;

-Για να σας το πλύνουμε.

Με κοιτάζει. Σοβαρός εγώ.

-Όχι ευχαριστώ. Πλυμένο είναι.

-Καλώωωως.

 

Και θυμήθηκα που κατέβαινα στα υπόγεια ενός πάρκιν κάπου στο κέντρο.

-Μήπως θέλετε κι ένα πλυσιματάκι;

-Όχι ευχαριστώ. Πλύθηκα σπίτι μου.

Ακόμα το θυμούνται και γελάνε τα φιλαράκια που είχα στ αμάξι.

 

Και μια άλλη φορά μπήκα σ ένα φούρνο στο Βοτανικό για το γιαουρτάκι μου και το κουλουράκι μου.

-Αμα τελειώσετε, πιάστε και το δικό μου λέω σ έναν τύπο που έπλενε το αμάξι του.

Και πιάσαμε την κουβέντα με τον φίλο μου το φούρναρη και άργησα. Και πάω να μπω στ αμάξι και το βλέπω λαμπίκο.

-Βρε τι έκανες; Το έπλυνες;

-Είπα να σου τη σπάσω.

Willy

Γς είπε

10 Απριλίου, 2014 στις 09:05

126:
>Πήγαιναν οι δικοί μου πού και πού για κυνήγι από την άλλη μεριά του Αυλακιού.

Οι δικοί μου πήγαιναν για κυνήγι στην άλλη μεριά της Μάγχης. Κυνήγι της κόκκινης αλεπούς.
Πάνω στ αλόγατά τους και με τα σκυλιά τους (φιλντ χαντερς & χάουντς).
Μην κοιτάς τώρα που ξεπέσαμε.

Και την έβγαλα τη νύχτα στην Κλινική κάνοντας την αποκλειστικιά στη Γουίλη, το υπέργηρο πίτμπουλ της κόρης μου, που ήταν του θανατά.

Υπεργολαβικό # Υπερεργολαβικό

Γς είπε

9 Φεβρουαρίου, 2013 στις 10:15

Υπό και Υπερ και πως τα είχα μπερδέψει.
Δλδ πως ένα ‘υπο’ το διάβαζα ως ‘υπερ’. Για χρόνια.

Κάποτε όμως κατάλαβα το λάθος μου.

Όχι διαβάζοντας κάποιο βιβλίο ή ρωτώντας κάποιον εξυπνότερον εμού.

Αλλά χάρις την οξυδέρκειά μου και την ευφυΐα μου.

Όχι, πείτε μου. Τις άλλος βλέπων οχήματα φέροντα την επιγραφήν ‘Υπεργολαβικόν’ να είναι υποδεέστερα εις εμφάνισιν των φερόντων την επιγραφήν ‘Εργολαβικόν’ θα συνεπέρανε ότι κακώς εκλάμβανε το ‘υπ’ ως ‘υπερ’.

Αρα επρόκειτο περί Υπο-εργολαβικού και ουχί Υπερ(ερ)γολαβικού!

Συμπόνια, όπως empathy

Γς είπε

8 Απριλίου, 2014 στις 06:38

49:

>ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν είναι πολιτικό σχόλιο το κάτωθι!
Οι Ελιές ξεχωρίζουν αν είναι βορείου ή νοτίου ημισφαιρίου από το βίδωμά τους.
Στο βόρειο βιδώνουν (οι κορμοί) δεξιόστροφα (clockwise που λένε στην Ιαπωνία), ενώ στο νότιο αριστερόστροφα 

50:
>Kαι τα σαλιγκάρια είναι δεξιόστροφα και αριστερόστροφα (το καβούκι τους).

Δεξιόστροφα και αριστερόστροφα. Σαλιγκάρια και λιόδεντρα

Κι είχα να δω το Μπάμπη απ την Αεροπορία.

Και τι μου λέει το άτομο;

-Τι έγινε ρε η Φανή;

Που τη θυμήθηκε;

Χαμήλωσα το βλέμμα μου και κούνησα το κεφάλι μου, λυπημένος τάχα μου.

Κι έρχεται κοντά μου ο λυπησιάρης:

-Εσύ φταις ρε! Δεν της έριξες κι έναν από πίσω, να της χαλάσεις τις βόλτες…Να σε θυμάται.

Η ελιά του Πλάτωνα

Γς είπε

19 Ιανουαρίου, 2013 στις 09:27

53:

Οντως, το κουφάρι της Ελιάς του Πλάτωνα είναι μέσα σε ειδική προθήκη στο κεντρικό κτίριο του Γεωπονικού Πανεπιστημίου.

Στεκόμουν μια μέρα εδώ για να περάσω απέναντι στην άλλη πλευρά του Πανεπιστημίου.

[Παρένθεση: Υπάρχει και υπόγεια διάβασηκάτω από την Ιερά Οδό για την σύνδεση των δύο τμημάτων . Αλλά εγώ πρότεινα να είναι μόνο για τους φοιτητές. Για το ΔΕΠ να είναι το επικίνδυνο οδόστρωμα της Ιεράς Οδού για λόγους ανανέωσης του διδακτικού προσωπικού!). Α, όλες σχεδόν οι φωτό στο μαπ είναι δικές μου]

Εκεί λοιπόν που στεκόμουν με ρωτάει ένας ταξιτζής.
-Η Ελιά του Πλάτωνα που είναι;
-Αν θέλεις την ίδια την ελιά, την έχουμε μέσα. Αν εννοείς που ήταν φυτεμένη..Και του έδειξα πιο πέρα το σημείο.

Δεν είχε ακόμα φυτευτεί η ‘νέα ελιά’ Πλάτωνος. Αν και νομίζω – και ποτέ δεν είναι αργά – θα μπορούσε να υπάρχει ακόμα, από κάποιο τάχατις κομμάτι της που διεσώθη με όλα τα κόλπα και τους κανόνες της Βιοτεχνολογίας κλπ κλπ.

Δεν είναι ποίημα;

ΕΦΗ ΕΦΗ είπε

22 Μαρτίου, 2014 στις 03:08

Αν ήταν τα εκατομμύρια των κυττάρων μου να διαχώριζα
σ΄όλη τη γη θα τα σπερνά κυκλάμινα και χαμομήλια,
πάνω σ΄ αυτά να περπατάς
κι όταν μ΄ αγαπάς κι όταν θα μ έχεις ξαγαπήσει
Μήτσος Κασόλας

και τη μαντινάδα
Με την καινούργια άνοιξη και με τα χελιδόνια
θα ρθω μικρή μου να σου πω πως σ΄αγαπώ από χρόνια

Ξεμπουμπούκιασαν οι νερατζανθοί στην Αγίου Κωσταντίνου μπροστά από το Εθνικό Θέατρο και μ έκλεισαν σε μυρωμένες αγκαλιές απόψε μετά τον Πιραντέλλο.Δεν ήθελα να σαλέψω,μη χάσω το θάμα.Στην Αγίου Κωσταντίνου, ανάμεσα Ομόνοια της εγκατάλειψης και Μεταξουργείο της απωλείας.
Δεν είναι ποίημα, μα μοιάζει.

Selfie

Μια selfie φωτογραφία που περιλαμβάνει μερικά από τα πιο λαμπερά ονόματα του Χόλιγουντ και μάλιστα τη βραδιά των Όσκαρ μπορεί να κάνει... σκόνη ακόμη και τον ίδιο τον πρόεδρο των ΗΠΑ.

 Μια φωτογραφία κι ένα ρεκόρ στο twitter για την Ellen DeGeneres!

Από τα πρώτα λεπτά της τελετής των φετινών Όσκαρ, η Ellen DeGeneres έβγαζε selfie φωτογραφίες και τις ανέβαζε στο twitter.

Και μια άλλη σέλφι. Ο Κάκτος:

Κι εδώ με τον γείτονά του τον Γιάννη Γαλάτη:

Προσενμόν σιρ σετ εκράν

Ουφ! Επιτέλους!

Βγαίνουμε στις αγορές!

Ούπς, αρχίζει να επιστρέφει η πολιτική μας σκηνή σε κλασικά ρεπερτόρια της προ μνημονίων και Τρόικας εποχής.

Σκάνδαλα κανονικά, όχι στικάκια, λίστες και τέτοια.

Το χρειαζόμασταν. Να γελάσει το χειλάκι μας.

Και καταπότι φαίνεται έπεται συνέχεια. Ισως πολύ πιο απολαυστική. Θα γίνει της Πόπης!

Το μυρίζομαι. Στα προσεχώς.

Σαν ν ακούω τη βραχνή φωνή στο παλιό σινεμά:

-Την Δευτέρα! Μια μεγάλη επιτυχία! Παίζουν οι …

Επιτέλους!

Οι σχίζες

Γς είπε

4 Απριλίου, 2014 στις 02:34

111:
> Πελέκα ή σχίζα (η), λέγαμε στο χωριό μου το “δίεδρο” κομμάτι ξύλου που προκύπτει από το “πελέκημα” του ξύλου με τη σ(ι)κούρα ή το σ(ι)κούρι (κοινώς τσεκούρι ή μπαλτάς)

Δίεδρο; Δεν το πιάνω ακριβώς, αλλά κάτι υποψιάζομαι.

Πάντως “σχίζα” ήταν για μένα μια απ τις πρώτες ωραίες λέξεις που έμαθα.

Σχίζες, τα πολύχρωμα ξυλάκια που μαθαίναμε αρίθμηση στο νηπιαγωγείο της κυρά Ρίτας.

Μες στο μυαλό μου τις έχω ακόμα.

Μου θυμίζουν μια πορεία απ το “ένα συν ένα” μέχρι τα διπλά τριπλά ολοκληρώματα που ακόμα συνεχίζεται.

Και μια άλλη πορεία, παράλληλη, τα κερατιάτικα, που δυστυχώς ακόμη πληρώνω.

Βλέπω στο χάρτη της Google (σε μια περιοχή που είχε δεν είχε 20 σπίτια τότε)το δρομολόγιο της επιστροφής απ το νηπιαγωγείο στα σπίτια μας. Ηταν δεν ήταν 600 μέτρα.

Κανονικά ήταν μόνο 200, αλλά εκείνη την ημέρα λοξοδρομήσαμε λίγο με τη Μαρία. Πήγαμε προς τα νταμάρια της Εργάνης. Εκεί που ερχόντουσαν οι στρατιώτες και ξαπλωμένοι με τα όπλα μπροστά τους έριχναν σφαίρες στους βράχους. Μαζεύαμε τα παραμορφωμένα μολυβένια βλήματα μετά. 

Κάποτε, πιο παλιά, μας έλεγαν ότι ξέθαψαν πεθαμένους εκεί. Ποιος ξέρει από που ήτανε. Κατοχή; Δεκεμβριανά; Αργότερα έμαθα ότι ήταν αστυφύλακες κάποιου τμήματος, συμπαθούντες, που παραδόθηκαν. Τους φέρανε περπατώντας στη γραμμή. Απ του Μακρυγιάννη λέει. Αρα χωροφύλακες. Μα δεν έπεσε το Σύνταγμα Μακρυγιάννη.

Ποτέ δεν έμαθα αν ήταν αλήθεια.

Πάντως βράδυ δεν θα περνούσα απ εκεί.

Εκείνο το μεσημέρι όμως…

Είχα εντοπίσει μια σπηλιά στα βράχια. Εντάξει κοιλότητα ήταν, εκεί που η Μαρία  έβγαλε την κυλόττα της για να μου δείξει την διαφορετικότητα μας.

Κι απάνω στο μάθημα συγκριτικής ανατομίας, να κι ο Αντρέας! Ο αδελφός της. Που ήταν μεγάλος. Επτά χρονών, άντε οκτώ.

Πλησιάζει, μου βουτάει τη τσάντα. Την ανοίγει και βγάζει τις σχίζες μου. Τις πιάνει, τις σπάζει στη μέση και τις πετάει κάτω. Όπως κόβουμε και ρίχνουμε τα μακαρόνια στην κατσαρόλα.

Μετά παίρνει την αδελφή του. Και φεύγει

Η πύλη D’ Amboise

Γς είπε

2 Απριλίου, 2014 στις 04:05


Late Tonight, Κώστας Μυλωνάς (που φέρνει λίγο προς Γς. Φατσικά στον Τζι) και Νανά Καραγιάννη (που είχε προβλήματα ανορεξίας) στο EXTRA 3 τώρα:

Παίρνει κι ένας θεατής. Το πρόβλημά του:

Τον έδιωξε η φίλη του και είναι του πεθαμού. Γνωστή πορνοστάρ στη δούλεψη του Σειρηνάκη.

-Δεν αντέχω. Βάζω τα βίντεο της και τα βλέπω.

-Τρως και ποπ κορν;

-Μα τι λες Κώστα μου;

-Φτιάχνεσαι καθόλου με τις ταινίες της; Τον (μπιπ);

-Κλαίω. Τις βλέπω και κλαίω συνέχεια.

Μια τέτοια περίπτωση μου είχε τύχει στην Ρόδο ένα καλοκαίρι που πέρασα εκεί.

Εβλεπα ένα νεαρό να είναι συνεχώς κοντά στην πύλη D’ Amboise της παλιάς πόλης.

Και του έπιασα κουβέντα κάποτε.

Ηταν Αθηναίος και είχε έρθει στην Ρόδο μαζί με τη “δικιά του”, που ήταν πόρνη και δούλευε λίγο πιο πέρα.

Ηταν σταντμπάι μήπως τον χρειαστεί για κάτι. Συνήθως της μετέφερε τις εισπράξεις στην τράπεζα.

-Και γιατί δεν πας κοντά στο σπίτι;

-Δεν μπορώ. Δεν αντέχω να βλέπω αυτούς που μπαίνουν. Την αγαπώ. Πολύ.

-Στην Αθήνα μένετε μαζί; Εδώ;

-Όχι.

-Που κάνετε έρωτα;

-Δεν έχουμε κάνει ποτέ έρωτα.

Το εισιτήριο

Facebook:

Gianna Anastopoulou shared a link via Dimitris Vakaloudis.

19 hours ago

Μην αρχίσουμε τις μαλακίες για το αν πρέπει ή δεν πρέπει κανείς να πληρώνει εισιτήριο. Αυτό το αποφασίζει ο καθένας για τον εαυτό του. Όμως πρέπει να γνωρίζουμε τα δικαιώματά μας αν τελικά βρεθούμε κάπου χωρίς εισιτήριο.

Σε έπιασαν χωρίς εισιτήριο; Αυτά ειναι τα δικαιώματα σου

Read more: http://www.oparlapipas.com/2014/03/blog-post_8055.html#ixzz2xceiGGqO

See Translation

John Sourdis Με έπιασα με εισιτήριο! Ευτυχώς δεν το είχα ακυρώσει...

3 hours ago · Like · 2

Χιόνι - Μάνικα

Facebook:

Smaragda Tsokataridou

58 mins · 

Τι σκεφτομαι με ρωταει ο μιστερ...Σκεφτομαι ενα αθωο ψεμματακι που ελεγα στα παιδια μου οταν ηταν μικρα.Μισουσαν το πρωινο ξυπνημα για το σχολειο οπως και τα περισσοτερα παιδια..Δεν ηξερα τι να σκαρφιστω για να τα ξυπνησω.Τα παιδια μου λατρευαν το χιονι κι επειδη σπανια βλεπαμε χιονι στην πολη μου να τι σκαρφιστηκα.Παδια,παιδια!!! φωναξα ελατε να δειτε..χιονιζει !!!Σηκωθηκαν με τη μια απ' τα κρεβατια τους ολο λαχταρα να δουν το χιονι απ' το παραθυρο..με το που καταλαβανε πως ηταν πρωταπριλιατικο ψεμμα κατεβασαν κατι προβοσκιδες αλλο πραμα...

John Sourdis Καλά εγώ έκανα κάτι καλύτερο. Χειμώνας, κρύο, παγωνιά κι ο μεγάλος δεν σηκωνόταν. Πήγα στην αυλή και έφερα το λάστιχο του ποτίσματος και του το έβαλα κάτω από τα σκεπάσματα. Κοντά στην πλάτη του. Μετά πήγα κι άνοιξα στο φούλ το διακόπτη.

Έκτοτε επι τω ακούσματι του λαστίχου και μόνον εγέντο πύραυλος!

13 mins · Like · 1

1η Απριλίου

Θυμάμαι το Μπραχάμι και από κει και πέρα το Χασάνι, που έφτανες ακολουθώντας την οδό Βουλιαγμένης στο Αεροδρόμιο του Ελληνικού που και αυτό λεγόταν Χασάνι (όπως Χήθροου, Σαρλ Ντε Γκωλ, JFK).

Και ήταν όλη η Λεωφόρος Βουλιαγμένη από το Μπραχάμι μέχρι το Χασάνι αριστερά και δεξιά ένα απέραντο σκουπιδαριό από παλιοσίδερα, κατεστραμμένα τανκς, αυτοκίνητα, αεροπλάνα, από τον πόλεμο.

Εκει πήγαινε κι ο μπάρμπας μου ο Λάκης (φοιτητής τότε στην Πάντειο) και μάζευε κομμάτι κομμάτι παλιοεξαρτήματα αυτοκινήτου και με τη βοήθεια του πατέρα μου σκάρωσε ένα Φολκς Βάγκεν στρατιωτικό τζιπάκι. Φοιτητής το 1950 και να έχεις αυτοκίνητο; Δεν σας λέω τίποτα!

Και να τώρα το Χασάνι στις δόξες του. Από βοσκοτόπι ιδιοκτησίας του Τούρκου Πασά Χασάν (Χασάνι Τσιφλίκι) που ήταν ως το 1830 η περιοχή με τη σημερινή ονομασία Ελληνικό και κατά συνέπεια και ο χώρος του πρώην αεροδρομίου μετατρέπεται σε Διαστημικό Κέντρο το Athens Space Center της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος)

Η εταιρεία του ομίλου Λάτση με ίδια κεφάλαια 1 δις. ευρώ, μέσω του επενδυτικού κεφαλαίου (fund) με την ονομασία Global Investment Group και η ESA  υπέγραψαν χτες την ιστορική συμφωνία