Euro 2004

Γς είπε

18 Ιουνίου, 2014 στις 21:23

65:
Γιούρο 2004.
Γεμάτη η πλατεία. Καφετέριες, πιτσαρίες, εστιατόρια έχουν βγάλει τηλεοράσεις.
Χαμός, ενθουσιασμός, φωνές.

-Πέναλτι. Λέει ο διαιτητής.

Αγωνία, ησυχία.
Κι εκεί που ο παίκτης που θα εκτελούσε το πέναλτι δεν είχε καν τοποθετήσει την μπάλα στο ειδικό σημείο της μεγάλης περιοχής έγινε σεισμός:

“Γκολ !”

Οι τηλεοράσεις με δορυφορικά πιάτα της Nova μετέδιδαν τους αγώνες με καθυστέρηση 8-10 δευτερολέπτων από εκείνες που τους μετέδιδαν μέσω ΕΡΤ.

Εκπτώσεις

Γς είπε

18 Ιουνίου, 2014 στις 14:49

46:
>Με την πτώση της κυβέρνησης

Και μια σαχλή γελοιογραφία δεξιάς εφημερίας την προ-προδικτατορική εποχή (ΕΡΕ και ΕΚ), [που ήταν και περίοδος των εκπτώσεων] :

ΕΚ-ΠΤΩΣΙΣ

[ΕΚ= Ενωση Κέντρου.]

Απεργίες και τέτοια. Και έβαζαν στρατιωτικά αυτοκίνητα στη συγκοινωνία, αλλά και πούλμαν.
Και σταματάει στη Φιλολάου το πούλμαν του Κέντρου Πυρηνικών Ερευνών που πήγαινε τους υπαλλήλους στο Δημόκριτο της Αγίας Παρασκευής.
Μαζί με δυό τρεις άλλους μπαίνει κι ένας άγνωστος, ο οποίος στο Γουδί ζήτησε στάση για να κατέβει.
-Μα δεν είστε του Κέντρου κύριε;
-Πως, του Κέντρου είμαι. Με τον Παπανδρέου!

Στην Τράπεζα

Και θυμήθηκα εκείνη τηνταυτότητα που την είχα χάσει για τέσσερα χρόνια και τη βρήκα μέσα στο εκλογικό μου βιβλιάριο.

-Την ταυτότητα  σας παρακαλώ.  Πριν λίγο στην Αλφα Μπανκ.

Είχα πάει στην διευθύντρια να της πω ότι δεν μπορώ να βρω την απόδειξη καταβολής κάποιου ποσού, που έπρεπε να επαναλάβω αυτό τον μήνα.

Στην αρχή μου είπε ότι δεν μπορεί να βοηθήσει.

Όταν όμως αρχισα να της λέω ότι με τα ονόματα του δικαιούχου και το δικό μου, με το ποσόν, αλλά και την μέρα που έγινε η συναλλαγή θα μπορούσε να κάνει τα μαγικά της με τα υπέροχα δακτυλάκια της στο πληκτρολόγιο, μαλάκωσε.

Δεν το έδειχνε όμως.

-Την ταυτότητα  σας παρακαλώ. Με ύφος.

Ανοίγω την τσάντα μου στη θήκη με την ταυτότητα και το διαβατήριο και…το χαρτί που ζητούσα. Ηταν εκεί.

-Δεν σας χρειάζομαι άλλο.

Με ύφος κι εγώ

Το Τουμποφλό

Αγγελος είπε...

Και για το λαιμό... τρινάλ!
(θυμάμαι τον εαυτό μου να φωνάζει, παρωδώντας τη διαφήμιση του τυζάλ, αλλά πότε ακριβώς;

26 ΜΑΪ́ΟΥ 2013 - 9:44 Μ.Μ

Caktos είπε...

Αγγελε, ήταν μια εποχή που παρωδούσαμε συστηματικά τις διαφημίσεις. Στο Σινεμά βέβαια. Δεν υπήρχε TV.

-Ακάκιε! 
-Μην ξεχάσεις να φέρεις την καλόγρια! Προλαβαίναμε να φωνάξουμε εμείς πριν την συνέχεια της διαφήμισης.
Η΄ -Ποιός είσαι ρε μ.;
-Ειμαι το ανίκητο Φόρτε(;)!
Κ.ο.κ.

Οσο και “για το του λαιμό” που λες, ο μικρός Κάκτος-Γς, όταν η χοντρή τσιγαρού της γειτονιάς ρώτησε τον ψιλικατζή 

-Τι θα μου δώσεις για το λαιμό μου; 
απάντησε:
-Τουμποφλό!
-Τουμποφλό να βάλεις στον (μπίπ) σου!

Η καλή μου ανατροφή όμως δεν με άφησε να συνεχίσω και απήλθα.

Η Αποφρακτική

Ο Κάκτος-Γς το 1980 κάτοικος και διαχειριστής μιας πολυκατοικίας στην Καισαριανή.

Και μια μέρα μου έρχεται ο υπεύθυνος μιας “Αποφρακτικής” με κάτι φαντεζί φυλλάδια της εταιρείας.

-Εντάξει.  Του λέω. Ευχαριστώ, Θα σας έχουμε υπόψη μας.

-Α, είμαστε και γείτονες άλλωστε, οπότε είστε εξασφαλισμένοι 24 ωρες το 24ωρο.

Σωστά . Σκέφτηκα και κράτησα τηλέφωνα κτλ.

Από την άλλη όμως δεν είχα παρατηρήσει κάτι που να δηλώνει την ύπαρξη αυτής της εταιρείας απέναντι από την Πανιωνίου στην Κοιμήσεως Θεοτόκου στην Καισαριανή, που έλεγε ότι ήταν η έδρα της.

Το έμαθα όμως μια μέρα που περνώντας βλέπω μια γυναίκα να αγωνίζεται να σταματήσει τα νερά σε ένα φρεάτιο έξω από μια μονοκατοικία (τότε).

-Α, φωνάξτε την “Αποφρακτική”,  κάπου εδώ πρέπει να είναι.

-Ξέρω, ο άντρας μου είναι.

-Και που είναι;

-Ξέρω εγώ που είναι ο αχαΐρευτος;

[ “είμαστε και γείτονες άλλωστε, οπότε είστε εξασφαλισμένοι 24 ωρες το 24ωρο” ]

Στένωση - Απόφραξη Αρτηρίας

Γς είπε

2 Σεπτεμβρίου, 2012 στις 15:51

47:

Και καλά ο όρος "απόφραξη" στην ιατρική, που σημαίνει βούλωμα και όχι ξεβούλωμα.

Η "πρόοδος" όμως; καλό ή κακό;

Δεν έχουν τον θεό τους οι γιατροί, στους χαρακτηρισμούς τους.

Περίμενα όλο αγωνία να μου πει τα αποτελέσματα της Στεφανιογραφίας.
Κοιτάζει και τα παλιά στεφανιογραφήματα κάνα πεντάλεπτο, με κοίταζε που και που, κουνούσε και το κεφάλι του.
Και μου λέει (μετά από λίγη σιωπή –σασπένς):

-Πρόοδος!  

Ανάπνευσα (μάλλον γλυτώνω τα μπάϊ-πας)

-Πρόοδος, Η αριστερή στεφανιαία από 35% που ήταν πρόπερσι τώρα έχει στένωση 45%,
Η δεξιά από 32% 50%
Ετσι ακριβώς! [τα νούμερα δεν τα θυμάμαι ...  ακρυβώς!]

Το τσίπουρο

Γς είπε

9 Ιανουαρίου, 2013 στις 21:07

89:
>Μαύρο σταφύλι για παραγωγή τσίπουρου (κυρίως στην Ήπειρο)

Ηταν και είναι φαντάζομαι παράνομη η απόσταξη χωρίς άδεια, φόρο κτλ.
Μου έλεγε ο μπάρμπας μου, για τον ‘τρελό’ του χωριού (Δερβίζανα στη Λάκα Σούλι) που πήγαινε την ώρα της απόσταξης και τους έλεγε:
-Ο ενωμοτάρχης θέλει να του πάω μια νταμιτζάνα από το καινούργιο.
Οπερ μεθερμηνευόμενο: Αν δεν μου δώσετε σας κάρφωσα.

Γάτες

Γς είπε

20 Οκτωβρίου, 2013 στις 22:44

119, 147:

Δεν ξέρω τι λέτε αλλά τίποτε δεν με στεναχωρούσε περισσότερο από το ότι τα παιδιά μου δεν με άκουγαν, Δεν θέλανε να εφαρμόσουν αυτά που τους έλεγα, το … επιστέγασμα της πολετούς … πείρας μου κλπ κλπ.
Ημουν πολύ δυστυχής (εδώ υπόκρουση, θλιμμένα τσιγκάνικα βιολιά..άχ! και βάχ!).

Τώρα πιά ΤΙΠΟΤΑ δεν με ευχαριστεί περισσότερο από το ότι ποτέ δεν με άκουσαν!

Ευτυχώς. Κι έγιναν γάτες!
(υπόκρουση: Γκλόρι, γκλόρι αλληλούια!)

Ανατομία

Γς είπε

13 Νοεμβρίου, 2012 στις 05:43

53, 85, 89: κλπ

Κι επειδή το παρασκληρύνατε, πάρτε νάχετε:
1970: Ο Γουσου (Κάκτος) στα πτώματα. Ανατομική επί Κατρίτση, Ιατρική (που δεν τέλειωσα) Γουδί.

Με διάφορες πλακούλες προσπαθούμε να απαλύνουμε την αηδία απ την φορμόλη και την πτωματίλα.
Μια τύπισσα όμως το έχει παρακάνει με τα ‘όργανα’. Τόσο που ενέπνευσε μακάβρια ένα πειραχτήρι της ομάδας:

Στο λεωφορείο Γουδί-Ακαδημία η δικιά μας μπροστά στον εισπράκτορα βάζει το χέρι της στη τσέπη της καπαρντίνας της. Ψαχουλεύει και ψηλαφίζει κάτι. Τι να είναι; Πολύ σκληρό για να είναι … Λένε ότι το έβγαλε και …

Αντε καλημέρα

Σήμερα Ελλάδα Κολομβία

Γς είπε

14 Ιουνίου, 2014 στις 13:54

224:
>14 Ιούνη. 27 χρόνια μετά το κοσμοϊστορικό 103-101!!!!

Και καλά όσοι το έζησαν …φυσιολογικά.

Δεν είχα ιδέα τι γίνεται στην Ελλάδα. Διαδικτυακά, δορυφορικά, απλώς δεν υπήρχαν. Κάποιος Ελληνικός σταθμός στα βραχέα που κι αυτός δεν έφτανε.
Μόνο το κυριακάτικο ΒΗΜΑ που μας έστελνε ο παππούς (πατέρας μου). Κι αυτός όμως είχε μήνες που σταμάτησε. Αρρωστος.
Και στις 14 το πρωί κάποια επιδείνωση και ξεκίνησα με την κόρη μου να τον προλάβουμε ζωντανό. Χιουστον, ΝΥ, Παρίσι, Αθήνα. Παίρναμε όποιο αεροπλάνο βλέπαμε μπροστά μας, για να προλάβουμε

Και φτάσαμε αργά τη νύχτα. Κι απάνω που μας μιλούσε ήρεμα συγκινημένος, έγινε το “σώσε”. Αρχισε να τρέμει η πολυκατοικία, η συνοικία, η Αθήνα.

Είχε τελειώσει το μάτς!
Και δεν το ξέραμε. Δεν ξέραμε τίποτα.

Η Μελισσάνθη

Γς είπε

12 Ιουνίου, 2014 στις 22:27

Πριν λίγο:

Βιολογικά προϊόντα “Η Μελισσάνθη” στο Γέρακα, κι ακολούθησα τη δικιά μου και τη φίλη της, που ήθελε να αγοράσει αλεύρι χωρίς γλουτένη ή κάτι τέτοιο.

Και μου χάλασε η διάθεση, για κάποιους λόγους.
Με βλέπει η υπεύθυνη και σαν να περίμενε να της πω κάτι.

-Μελισσάνθη, η βασίλισσα.
-Ποια βασίλισσα;
-Της Ιερουσαλήμ. Ετσι δεν την έλεγαν;
-Μελισσάνθη είναι το όνομα του καταστήματος βιολογικών προϊόντων, κύριε.

-Γιάννη έχει και γάλα γαϊδούρας!
Ωχ, αυτό δεν ήθελα ν ακούσω. Αυτό που λένε μερικές αφίσες στο μαγαζί.
“Γάλα γαϊδούρας”. Κι έχει κάπου 100 ευρώ το λίτρο.
Ωρες είναι να μου βάλει και στο ψυγείο αυτό το πράγμα.
Κάτι πρέπει να κάνω, επειγόντως.

-Εχεις πακέτο σήμερα [της Βίκυ Χατζηβασιλείου στον Αλφα].
-Τι ώρα είναι;

Και ήταν 9 παρά τέταρτο και δεν προλαβαίναμε να πάμε στο σπίτι.

Και όπου φύγει φύγει.

Το γλυτώσαμε το γάλα της γαϊδούρας [τουλάχιστον για σήμερα]

Μουντιάλλοθι

Γς είπε

12 Ιουνίου, 2014 στις 08:52

197 @ Gpoint
>Μουντιάλ του 82 . πρώτη φορά η τηλεόραση θα έδειχνει ΟΛΑ τα παιχνίδια, 52 αν θυμάμαι καλά.

Καλά θυμάσαι. Δεν είχα χάσει παιχνίδι [λέμε τώρα].
Και τα έβλεπα συνήθως με φίλους [τάχα μου].
Ιδίως αυτά που έδειχνε μετά τα μεσάνυχτα. [Και σιγά μην έβλεπα τηλεόραση σπίτι της].

Μουντιάλλοθι…

Ημουν και 12 χρόνια μικροπαντρεμένος στα 38 μου.

Τώρα στα 70 μου ετοιμάζω μια παραμονή στο Αγιο Ορος [τάχα μου]. 

Που έχει και άβατο και που δεν πιάνουν και τα κινητά [καταα δήλωσή μου]

Γυναικολόγος

Smaragda Tsokataridou

21 hrs · 

Στην ψωροκωσταινα μας οτι δηλωσεις εισαι!! Ο αλλος με πτυχια 'μαιμου' το παιζε γιατρος.Γιατι δυσκολο ειναι??Και εγω μπορω να το κανω.Παιρνεις ενα στηθοσκοπιο λες στον ασθενη να γυρισει μπρος κ πισω παιρνοντας βαθιες ανασες τον ακροαζεσαι μενεις σοβαρος δε λες κουβεντα εισαι σε περισυλλογη κ μετα τον στελνεις σε καποιους αλλους προς ενισχυση του ιατρικου συλλογου.

John Sourdis Μου θύμησες τότε που παίζαμε τους γιατρούς. Εχω εξετάσει εγώ Κατινίτσες και Ελενίτσες...Και να δεις που όταν μεγάλωσα κατάλαβα ότι είχα πάρει ειδικότητα γυναικολόγου στα πλυσταριά της γειτονιάς.

Μεταλλαγμένα

Μανία που την είχα (και που την έχω) με τον κλειδαρά.

-Τι δουλειά κάνετε;

-Κλειδαράς.

Ετσι και στη Ταβέρνα του Κώστα, τη Βελανιδιά στη λεωφόρο Φλέμινγκ της Ραφήνας.

Είχαμε  τακιμιάσε για καλά  με το Κώστα. Και οι κυράδες μας.

Πίναμε κι οι τέσσερις το κρασάκι μας και το αρνάκι ή κατσικάκι μας απλά στη λαδόκολα, μαγειρεμένο στο φούρνο με τα ζουμιά του και αρώματα από σκόρδο, δάφνη κλπ κλπ.

 Μέχρι που ένα βράδυ μας βλέπει η κυρά του και μέχρι να παρκάρω έστρωσε τραπεζομάντηλο, μαχαιροπήρουνα και τέτοια.

Πάμε να κάτσουμε, και

-Συγνώμη λάθος. Και  άλλαξε τα μαχαιροπήρουνα. Από τα αριστερά στα δεξιά.

-Τι έπαθες καλέ; Και σταυροκοπήθηκα.

-Κύριε καθηγητά [κλειδαράς]. Πρώτη φορά κατάλαβα για τα μεταλλαγμένα.

Φτου! Ηταν που με είχε η ΝΕΤ το μεσημέρι…

M&M's

Γς είπε

10 Ιουνίου, 2014 στις 04:15

Χαρδούβαλος και [το λιγούρικο μυαλό μου πήγε στη] γαρδούμπα:

" Μεζές που φτιάχνεται από τα εντόσθια και τα γλυκάδια αμνοεριφίων, τα οποία τυλίγονται με τα έντερα. Ψήνεται στον φούρνο ή στην κατσαρόλα."

Δεν σας λέω τίποτα…

[Είμαστε στο μένιου]

Υπερ αιωνίας μνήμης και αναπαύσεως

Ψυχοσάββατο προχθές.

Κι η κυρά μου που θα μπορούσε να ξέρει βουντού ή κάτι παρόμοιο.
Είναι όμως θεούσα και κάθε τέτοια μέρα μαζί με το πρόσφορο τσεκάρει και τη λίστα των “Υπέρ Υγείας” και “Υπερ Αναπαύσεως”.

-Πως τον έλεγες εκείνο τον συχωρεμένο φίλο σου;
-Ποιόν; Αυτόν που βάζουμε 10 χρόνια τώρα μαζί με τους πεθαμένους μας, παππούδες και τις θειάδες μας; Ασε μην τον βάζεις. Δεν λέει να πεθάνει ο βρωμιάρης.

Οι Λονδρέζες

Τις θυμάμαι εδώ στην Ελλάδα, πριν 15 χρόνια. Μικρά, τσαχπίνικα κοριτσάκια, στο δημοτικό σχολείο του Ζωγράφου. Μετά έφυγαν οικογενειακώς στο ΗΒ.

Λονδρέζες τώρα.  Δικηγόρος η μία συγγραφέας η άλλη. Τις φιλοξενούμε αυτές τις μέρες.

Αγνώριστες πια. Οι ανιψιές μας.

Το μόνο που μου τις θυμίζει είναι τα Ελληνικά τους. Με τον (ουγκαντέζο που σπούδασε στο ΕΜΠ) μπαμπά μιλούν Ελληνικά (που φρόντισε να βλέπουν όλα αυτά τα χρόνια Ελληνική τηλεόραση με πιάτο της Νόβα) και με την μαμά μιλούν στη Λουγκάντα (Ουγκαντέζικα).

Χτες όμως που πέρασα από το μέσα σαλόνι είδα στο τραπέζι απλωμένο ένα τεράστιο παιχνίδι με χαρτονάκια (παζλ). Και χάρηκα. Για τα μικρά παιχνιδιάρικα κοριτσάκια που ήξερα.

Και σήμερα το βράδυ, το πρωί μάλλον, στις τρεισήμισι  που έκανα μια βόλτα στη βεράντα είδα φως. Κάποια ή και οι δυο συμπλήρωναν τις ψηφίδες.

Είναι αυτές. Πάει και τελείωσε.

Bonjour tristesse

Σαγκάν, ο Καρλ Σαγκάν

“I have a foreboding of an America in my children's or grandchildren's time κλπ.

Γράφει η φίλη μου ΚΣ σήμερα στο ΦΒ.

Και ο νους  μου πήγε στην Francoise Sagan.

Κάρλ Σαγκαν λοιπόν και τα ΣΕΤΙ του.

Και θυμήθηκα τον Κ. Κριμπά και το εξώφυλλο ενός βιβλίου του για το Λύκειο.

Του είπα να βάλει αυτό που έστειλαν με το Voyager στους εξτρατερέστιαλ πολιτισμούς .
“Α, ξέρω ξέρω” μου είπε.

Και διαβάζω στη λεζάντα: “Αν κάποιος πομπός συλλάβει τα σήματα”.

-Δέκτης, κύριε καθηγητά μου.

Και πολύ στεναχωρήθηκε, αν και είναι σίγουρο ότι πολύ λίγοι το συνέλαβαν το λάθος.

Ηταν κι ο φίλος μου ο Κώστας, ραδιοερασιτέχνης που έψαχνε για σήματα από μακρινούς πολιτισμούς στο διάστημα.

Και μια μέρα έπιασε κάτι περίεργα σήματα [μπορεί να ήταν κι από το μετασχηματιστή 220/110 του χασάπικου της γειτονιάς του] και τα κατέγραψε.

Καμιά εκατοστή μεγκαμπάιτς και τα έστειλε στο SETI.

Τους γέμισε το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (της εποχής εκείνης).

-Τι έγινε ρε; Σου απάντησαν;

-Μου είπαν ότι αν ξαναστείλω θα μου κόψουν τον κώλο

Φιλοξενία

Γς είπε

5 Ιουνίου, 2014 στις 11:34

142:

>Ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν μπορούσε να πλουτίσει κανείς, τόσο γρήγορα με τόσα λίγα και τόσο μικρό ρίσκο.

Αχ, αυτό το Χρηματιστήριο. Τι ήταν κι αυτό;

Πρόσφατα σχετικά, έλεγε ένας ξένος πόσο εύκολα έκανε τη μπάζα που έκανε το 1999. Και τελείωνε λέγοντας:

-Α, είχα ξεχάσει ότι χρειαζόμουν καινούργιο αυτοκίνητο. Νο πρόμπλεμ. Ξαναμπήκα στο Χρηματιστήριο σας και σε μερικές μέρες το είχα.

Είμαστε όμως βλάκες σούι τζένερις:
Πριν 35 χρόνια κάποιοι φίλοι μας ο Brian και η Deborah (Charlesworth) που ήταν και ανερχόμενα αστέρια στη γενετική της Δροσόφιλας, παντρεύτηκαν και ήρθαν για μήνα του μέλιτος στην Αθήνα.
Συνηθίζαμε τότε να φιλοξενούμε (και να φιλοξενούμαστε) για κανα δυο μέρες συναδέλφους που ερχόντουσαν (ή πηγαίναμε) για καμιά συνεργασία ή συνέδρια.

Ένας συνάδελφος όμως τους ήθελε αποκλειστικά και συνεχώς σπίτι του. Ολο το μήνα του μέλιτος. Να τους τραπεζώνει και να τους πηγαίνει σε όλα τα αξιοθέατα της Αττικής κλπ.
Τι να κάνουν κι οι ξένοι μας, τον φάγανε στη μούρη.

Και δεν κρατιόταν το ψώνιο απ τη χαρά του [που έκανε τέτοια επένδυση].
Μέχρι που την είδε αλλιώς.
Και ήταν να τον κλαις.

Ηταν η ημέρα που τους πήγε στο αεροδρόμιο για να επιστρέψουν.
Τον ευχαρίστησαν κτλ, αλλά τι ήταν να του πουν ότι με τα λεφτά που εξοικονόμησαν θα επίπλωναν το σπίτι τους;